“آژنگ نیوز”:کشاورزان با خشک شدن طولانی‌ترین رودخانه ایتالیا، از خشکسالی می‌ترسند.آب دریا در حال نفوذ به طولانی‌ترین رودخانه ایتالیا است، زیرا این آبراه در موج گرما شروع به خشک شدن می‌کند و به قلب کشاورزی که شیر پنیر پارمزان را تولید می‌کند، برخورد می‌کند.
خبرگزاری فرانسه گزارش داد که رودخانه پو هرگز در اوایل سال تا این حد پایین نیامده بود و این امر نگرانی‌ها را در مورد خشکسالی ویرانگر در ماه ژوئیه در این گوشه از شمال ایتالیا افزایش داده است. در کنار یکی از شاخه‌های آن، فدریکا ویدالی، کشاورز، با نگرانی به مزرعه آفتابگردان خود نگاه می‌کرد. اولین شکوفه فصل ظاهر شده است، اما بخشی از مزرعه از قبل خشک شده و شروع به ترک خوردن کرده است. یکی از دو کانالی که آن را آبیاری می‌کند، بسته شده است زیرا آب دریا وارد می‌شود و به محصولات آسیب می‌رساند.
ویدالی به خبرگزاری فرانسه گفت: “ما با آبی که دیگران مایل به ترک آن هستند، باقی مانده‌ایم. اما ما کشاورزان دسته دوم نیستیم!” به گفته آیپو، آژانس رودخانه‌های بین منطقه‌ای، جریان رودخانه پو در عرض چند روز سقوط کرده و به زیر ۳۰۰ متر مکعب در ثانیه رسیده است، در حالی که در ماه ژوئن به طور متوسط حدود ۱۵۰۰ متر مکعب بود. استفانو کالدرونی از انجمن آبیاری ایتالیا (Anbi) گفت: «هیچ‌وقت آب رودخانه به این سرعت و اینقدر زود پایین نیامده بود.» تپه‌های شنی در حال افزایش هستند، عمق آنها در بعضی جاها به سختی به یک متر می‌رسد و معدود ماهیگیران باقی‌مانده رودخانه از گرما بر خود می‌لرزند.
دانیلا کوگی، نقشه‌بردار آیپو، گفت: «قبلاً ما از سمت چپ عبور می‌کردیم؛ اکنون گذرگاه در سمت راست تپه شنی قرار دارد و بسیار بسیار باریک است.» دریاچه‌های آلپ که دره پو، قلب کشاورزی-صنعتی ایتالیا را تغذیه می‌کنند، هنوز حدود ۶۰ درصد پر هستند. اما کشاورزان برای آبیاری مزارعی که از گرما خشک شده‌اند، از آبراه‌ها به شدت استفاده می‌کنند. امسال زمستان باران بارید، اما برف کوهستانی که قبلاً دریاچه را پر می‌کرد، به دلیل تغییرات اقلیمی ذوب شده است.
دامیانو دی سیمین، متخصص گروه زیست‌محیطی لگامبینته، گفت: «ما هنوز در وضعیت خشکسالی نیستیم، اما با این سرعت، کمتر از سه هفته آب ذخیره باقی مانده است.» آخرین خشکسالی دره پو در سال ۲۰۲۲ رخ داد، اما تنها در پایان ماه ژوئیه. – «مشکلات واقعاً بزرگ» – در پایین‌دست رودخانه، در دهانه رودخانه، وضعیت از قبل جدی است: آب دریا حدود ۲۰ کیلومتر به سمت بالادست پیشروی کرده است. آب شور شروع به آلوده کردن زمین‌های کشاورزی احیا شده در پنج قرن گذشته از باتلاق‌های دلتا کرده است. موانعی در رودخانه قرار داده شده است تا جلوی آب دریا را بگیرد، اما آنها فقط در صورتی کار می‌کنند که جریان رودخانه به اندازه کافی قوی باشد.
رودولفو لورنتی، مهندس مسئول آبیاری در دلتا، گفت: «برای اینکه آنها کار کنند، تقریباً به دو برابر جریان فعلی نیاز داریم.» لورنتی خواستار همکاری و همبستگی بین مناطق برای مدیریت آب در صورت بروز بحران شد. کشاورزان همچنین در حال بررسی سدهای جدید یا حوضچه‌های نگهداری آب هستند، اما لورنتی گفت: «ما می‌ترسیم که همه این سازه‌ها هرگز کافی نباشند.» چند کیلومتر نزدیک‌تر به دریا، ماهیگیران صدف نیز با افزایش دمای ماه ژوئن دست و پنجه نرم می‌کنند. گرما تالاب‌ها را گرم کرده و رشد جلبک‌هایی را که صدف‌ها را می‌پوشانند، افزایش داده است. آنها همچنین باید جلبک‌ها را از تورهایی که صدف‌ها را از خرچنگ‌های آبی مهاجم که در سال‌های اخیر از آمریکای شمالی آمده‌اند، محافظت می‌کنند، پاک کنند.
پائولو مانسین، رئیس تعاونی ماهیگیران محلی، در حالی که در دمای ۳۱ درجه سانتیگراد در آب ایستاده بود، گفت: «علاوه بر همه مشکلاتی که قبلاً داشتیم، اکنون با این گرمای دیوانه‌وار، طولانی و غیرمنتظره مواجه هستیم.» «جلبک‌های ماکرو در حال شکل‌گیری هستند، میزان مرگ و میر بالایی در بین صدف‌ها وجود دارد… اگر چیزی بود که یک هفته طول می‌کشید، می‌توانستیم از آن عبور کنیم. «اما این گرمای طولانی مدت اکنون مشکلات واقعاً بزرگی ایجاد می‌کند.»
گروه گزارش