“آژنگ نیوز”:جشنواره تولیدات کشاورزی در تاجیکستان یکی از بیشمار جشنواره های این کشور است.محمد جعفر یاحقی در سفرش به تاجیکستان در مورد این جشنواره نوشته است:سفر من به دوشنبه خیلی دیر قطعی شد تقرییاً کمتر از ۲۰ ساعت مانده به پرواز، نیمه شب جمعه ۳۰ خرداد، آن هم از تهران که از قبل گفته بودند پرواز مشهد- دوشنبه که همیشه با آن  می‌رفتم از پیش از دی ماه سال قبل انجام نمی‌شود. حالا با آن زمان اندک چگونه بلیت قطاری به مقصد تهران گیر آوردم و تقریباً تنها چند ساعت مانده به پروازی که از فرودگاه امام انجام می‌شد، خودم را به تهران رسانیدم، بماند.
روز اول پس از استقرار در هتل به اتفاق دوستان همسفرم: دکتر اکبر ایرانی و دکتر قهرمان سلیمانی به پیشنهاد میزبان مهمان‌نواز تاجیکم بانو دکتر فرنگیس شریف‌زاده، عصرگاهی به باغ عینی رفتیم در انتهای خیابان اصلی شهر به نام  رودکی که گفتند جشنوارۀ تولیدات کشاورزی و هنرهای دستی ولایت بابا جان غفوراف  درحال برگزاری است. 
عصرگاهی رسیدیم به محل جشنواره. خیابانهای باغ(تاجیکان به جای واژۀ« پارک»ی که ما از فرنگی‌ها گدایی کرده‌ایم «باغ» می‌گویند) پر بود از تولیدات کشاورزی؛ خربزه، هندوانه، ( که به صورت مخروط‌های کله قندی اندکی کوچکتر از یخدان‌های قدیم خودمان آراسته بودند به طوری که آدم هوس می‌کرد با آن عکس بگیرد)، سایر میوه‌های سردرختی مانند گیلاس، انواع آلو و…. با آرایشهای ابتکاری و دلپذیر هم برای تماشا و لذت بردن هم برای خرید و چه می‌گویم قبل از خرید تعارف جدی به تماشابینان و رهگذران مخصوصاً اگر مهمان خارجی باشی.

جشنواره تصویر - پایگاه اطلاع رسانی آژنگ

حالا از تولیدات خانگی همین محصولات مثل عسلهای جورواجور، انواع ترشی و آچارهای خانگی و دست‌ساز همه با سلیقه و تمیز و بازارپسند و جابجا در اطراف انواع تولیدات دامی و لبنی، صنایع دستی، بافته‌ها، ساخته‌ها و یافته‌های گونه‌گون همگی خوش ترکیب و رنگارنگ و براق و هوسناک. دختران و زنان محلی پوش پشت بساط ایستاده‌اند همگی حاضر به خدمت، خنده‌ناک و شیرین سخن. جنب و جوش و آمد و رفت جماعت تماشابین و خریدار، زن و مرد  و خرد و کلان با لباسها و پوشش‌های رنگارنگ محلی و رسمی به معنی واقعی آزاد و دلبخواه. همهمۀ ملایم جمعیت با صدای موزیک و آهنگهای محلی عمدتاً تولید همان ولایت باباجان غفوراف در هم آمیخته و فضای دمدمای غروب یکشنبه ۳۱ خرداد دوشنبه را هوسناک کرده است.

این تولیدات اعم از کشاورزی، دامی و کارهای دستی همگی از مواد و مصالح کاملاً طبیعی به دست می‌آید طعم خوش و خوشگوار و رنگ و بوی دل‌نشین همۀ آنها این را می‌گوید. و از قرار معلوم این گونه جشنواره‌های برای عرضۀ هنر کشاورزان، باغداران، دامداران و تولیدکاران انواع صنایع دستی خانگی و کارگاه‌های کوچک روستایی است تا بیایند نتیجۀ کار و هنر خود را به لحاظ دیگران اعم از همکار و مشتری واقعی و تماشاگر بیکار، مثل ما، برسانند و ضمن ملاحظۀ وضع بازار و مشتری و همکار در یک رقابت سالم در بهبود تولید و هنر خود بکوشند و در نمایشگاه آینده با دست پر و شیوه‌های تولید نوآیین ظاهر شوند حالا اگر مختصری هم از این کالا رفت و به دست مشتری یا رهگذر سوء استفاده چی رسید که رسید، بالاخره غرض عرض و عرضه دستاوردهاست و شاید هم بهبود و ارتقای محصول.       
دیده‌ام در جشنوره‌های مشابه در همین دوشنبه که وزارتخانه‌های مربوط به تولیدکنندگان برتر لوح و جایزه هم می‌دهند و آنها را در برابر چشمان همکاران و قاطبۀ تماشابینان تشویق می‌کنند. گمانم کار خوب و موثری است. از شرکت‌کنندگان البته نپرسیده‌ام این دریافت خود من است.
از کارهای خوب حکومت تاجیکستان نامگذاری ولایات و نواحی(چیزی شبیه استانهای خودمان) به نام شخصیتهای فرهنگی (عینی، باباجان، واسع، رودکی، فردوسی، جلال الدین بلخی، و … است. کار خوب و نمونۀ دیگرشان دست کم در این فصل که به نوعی فصل برداشت برخی محصولات هم هست، اختصاص روزهای تعطیل آخر هر هفته یعنی شنبه و یکشنبه(تنها ما نیستیم که دست به عاریه گرفتن‌مان از غرب خوب است) به عرضۀ محصولات و تولیدات آن ناحیه در یکی از روزهای تعطیل است در پارکهای عمومی، تا خانواده‌های خسته از کار و گردشگران بیکار عصر بهاری روز تعطیلشان را در این باغهای پر گل و گیاه و هوس‌انگیز بگذرانند و اگر خواستند چیزی بخرند، نخواستند هم تفرجی کرده باشند، آهنگی‌هایی شنیده باشند و غم و تاریکی مختصری را از وجودشان تارانده باشند.

جشنواره تصویر۱ - پایگاه اطلاع رسانی آژنگ


این یکشنبه نوبت ناحیه باباجان غفور اف است که کتاب تاجیکان او به مثابۀ برگه هویت همۀ تاجیکان عالم این روزها مثل یک کتاب مقدس همه‌جا حتی در این پارک دست به دست می‌شود. پس همه چیز از تولیدات و نمادها گرفته تا آهنگها و گروه هنری که در پایان کار نمایشگاه حدود یک ساعت برنامه‌های متنوع اجرا کردند همگی به این ناحیه تعلق دارد. 
فکر می‌کنید بهتر از این می‌شود اهالی کار را  به کار و تولید تشویق کرد و عصر روز تعطیل مردم را اینگونه که من دیدم سرشار و رنگین کرد؟ حالا مقایسه کنید با جمعه‌های خودتان و ببینید «تفاوت ره از کجاست تا به کجا»!. 

محمدجعفر یاحقی

گروه گزارش

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *