شیوع طاعون رقص

“آژنگ نیوز”:شیوع طاعون رقص در این روز در سال ۱۳۷۴، میلادی رخ داد. در این روزمردان، زنان و کودکان در خیابان‌های آخن آلمان جمع شدند و گویی در حالت خلسه رقصیدند. آنها ساعت‌ها – حتی روزها – به حرکت خود ادامه دادند تا اینکه از خستگی بیهوش شدند. این اولین (و بدترین) شیوع بزرگ کورئومانیا، طاعون رقص، نوعی بیماری روانی جمعی بود که به طور گسترده مستند شده است. شیوع‌های دیگری نیز در دهه‌ها و قرن‌های بعدی در جاهای دیگر اروپا رخ داد، اما از اواسط دهه ۱۶۰۰ هیچ مورد عمده دیگری از کورئومانیا گزارش نشده است.

در سال ۱۵۱۸، ساکنان شهر استراسبورگ (در آن زمان بخشی از امپراتوری مقدس روم بود) با یک اصرار ناگهانی و به ظاهر غیرقابل کنترل برای رقص مواجه شدند. هیستری زمانی شروع شد که زنی به نام Frau Troffea پا به خیابان گذاشت و بی‌صدا شروع به پیچیدن، چرخیدن و تکان دادن کرد.

او نزدیک به یک هفته به رقص انفرادی خود ادامه داد و چندی نگذشت که حدود سه دوجین استراسبورژوای دیگر به آن پیوستند. تا ماه اوت، اپیدمی رقص بیش از ۴۰۰ قربانی گرفته بود. بدون هیچ توضیح دیگری برای این پدیده، پزشکان محلی علت آن را «خون داغ» می‌دانند و به افراد مبتلا پیشنهاد می‌کنند که تب را به سادگی دور کنند.

یک استیج ساخته شد و رقصندگان حرفه‌ای به آنجا آمدند. شهر حتی یک گروه موسیقی را استخدام کرد تا موسیقی پشتیبان ارائه کند، اما طولی نکشید که ماراتن شروع به تلفات کرد. بسیاری از رقصندگان از خستگی محض سقوط کردند. حتی برخی بر اثر سکته مغزی و سکته قلبی جان خود را از دست دادند. این اپیزود عجیب تا سپتامبر به پایان نرسید، زمانی که رقصندگان را به زیارتگاهی در بالای کوه بردند تا برای عفو دعا کنند.

طاعون رقص استراسبورگ ممکن است مانند یک افسانه به نظر برسد، اما به خوبی در سوابق تاریخی قرن شانزدهم ثبت شده است. همچنین این تنها حادثه شناخته شده در نوع خود نیست. شیدایی‌های مشابهی در سوئیس، آلمان و هلند اتفاق افتاد، اگرچه تعداد کمی از آن‌ها به بزرگی یا مرگبار بودند که در سال ۱۵۱۸ ایجاد شد.

چه چیزی می توانست مردم را به رقصیدن تا سر حد مرگ وادار کند؟

به گفته مورخ جان والر، این توضیح به احتمال زیاد مربوط به سنت ویتوس، یک قدیس کاتولیک است که اروپاییان متدین قرن شانزدهم معتقد بودند قدرت نفرین کردن مردم را با طاعون رقصنده دارد. هنگامی که با وحشت بیماری و قحطی، که هر دو در سال ۱۵۱۸ استراسبورگ را فرا گرفت، ترکیب شد، خرافات سنت ویتوس ممکن است باعث ایجاد یک هیستری ناشی از استرس شود که بیشتر شهر را در برگرفت.

نظریه‌های دیگر نشان می‌دهند که رقصندگان اعضای یک فرقه مذهبی بوده‌اند یا حتی به‌طور تصادفی ارگوت را بلعیده‌اند، یک کپک سمی که روی چاودار مرطوب رشد می‌کند و اسپاسم و توهم ایجاد می‌کند.

گروه گزارش