“آژنگ نیوز”:کنفرانس لوزان، که برای تسویه پرداخت غرامت‌های آلمان به قدرت‌های سابق متفقین و وابسته در جنگ جهانی اولدر چنین روزی در سال ۱۹۳۲ میلادی برگزار شد، افتتاح شد.بیشتر نبردهای بزرگ جنگ در فرانسه رخ داد که به طور قابل توجهی به حومه فرانسه آسیب رساند. علاوه بر این، در سال ۱۹۱۸ در جریان عقب‌نشینی آلمان، نیروهای آلمانی صنعتی‌ترین منطقه فرانسه در شمال شرقی (حوضه معدنی نورد-پا دو کاله) را ویران کردند.
غارت گسترده‌ای رخ داد زیرا نیروهای آلمانی هر ماده‌ای را که می‌توانستند استفاده کنند، برداشتند و بقیه را نابود کردند. صدها معدن به همراه راه‌آهن، پل‌ها و کل روستاها نابود شدند. به همین دلایل، نخست وزیر فرانسه، ژرژ کلمانسو، مصمم بود که هرگونه صلح عادلانه‌ای مستلزم پرداخت غرامت به آلمان برای خساراتی است که وارد کرده است. کلمانسو غرامت را راهی برای تضعیف آلمان می‌دانست تا اطمینان حاصل شود که دیگر هرگز نمی‌تواند فرانسه را تهدید کند. غرامت‌ها همچنین صرف هزینه‌های بازسازی در سایر کشورها، از جمله بلژیک، که مستقیماً تحت تأثیر جنگ قرار گرفته بود، می‌شد.
در واقع پیمان لوزان ۱۹۲۳ آخرین توافق‌نامه صلحی بود که در پایان جنگ جهانی اول مورد مذاکره قرار گرفت و تنها توافق‌نامه‌ای بود که تا به امروز پابرجا مانده است. این پیمان، میانجی صلح بین ترکیه و «قدرت‌های متفق و وابسته» یعنی بریتانیا، فرانسه، یونان، ایتالیا، ژاپن، رومانی و یوگسلاوی بود. تنها چند سال قبل از آن، دو امپراتوری متحد امپراتوری عثمانی شکست‌خورده، یعنی آلمان و اتریش-مجارستان، در ورسای، سن ژرمن و تریانون، با صلحی دیکته‌شده مواجه شدند. عثمانی‌ها نیز مانند آنها، بار گناهان جنگی، غرامت‌ها و از دست دادن گسترده قلمرو را به دوش کشیدند.
مذاکرات در شهر تفریحی لوزان سوئیس در نوامبر ۱۹۲۲ آغاز شد و به دو مرحله تقسیم شد که با یک وقفه کوتاه (۴ فوریه – ۲۴ آوریل ۱۹۲۳) از هم جدا شدند. این وقفه زمانی رخ داد که رهبر هیئت ترکیه، عصمت (اینونو)، از همتای بریتانیایی خود، وزیر امور خارجه جورج ناتانیل کرزن، خواست تا پیش‌نویس یک معاهده را امضا کند.
معاهده نهایی در ۲۴ ژوئیه ۱۹۲۳ امضا و در ۲۱ اوت رسماً توسط مجلس ملی کبیر در آنکارا تصویب شد. عصمت با وجود تمام موفقیت‌هایش به عنوان یک رهبر نظامی، تقریباً هیچ تجربه دیپلماتیکی نداشت. این امر در کنار ناشنوایی نسبی و جثه کوچک او، به شدت با دهه‌ها تجربه کرزن به عنوان نایب‌السلطنه هند و پیشکسوت دیرینه هیئت دیپلماتیک در تضاد بود. همانطور که هنرمندان مجارستانی امری کلن و آلویس درسو در یکی از کاریکاتورهای متعدد خود از لوزان نشان داده‌اند، این زوج به طرز خنده‌داری با هم جور در نمی‌آمدند.
گروه گزارش