“آژنگ نیوز”:اولین چرخ دستی خرید در این روز در سال ۱۹۳۷، بکار گرفته شد.یک فروشگاه مواد غذایی هامپتی دامپتی در اوکلاهما اولین چرخ دستی‌های خرید را معرفی کرد. افسوس که مشتریان در ابتدا مردد بودند. زنان قبلاً چرخ دستی‌ها را هل می‌دادند (البته آنهایی که نوزاد در آنها بود) و از انجام این کار خسته شده بودند و خریداران مرد فکر می‌کردند که این چرخ دستی آنها را زنانه نشان می‌دهد. با این حال، این اختراع جدید بسیار محبوب شد و انقلابی در خرید مواد غذایی ایجاد کرد.
وقتی سیلوان ن. گلدمن در سال ۱۹۳۷ از اولین سبد خرید خود در سوپرمارکتی در شهر اوکلاهما رونمایی کرد، این کار جرقه‌ای برای انقلاب خرده‌فروشی نبود – بلکه باعث تمسخر شد. مردان اصرار داشتند که به اندازه کافی قوی هستند که سبدهای خرید خود را حمل کنند، در حالی که زنان نمی‌خواستند کاری با چیزی که مانند هل دادن کالسکه دیگری به نظر می‌رسد، داشته باشند.
با وجود عرضه ناشیانه‌اش، پذیرش نهایی سبد خرید – که توسط نبوغ بازاریابی گلدمن تقویت شده بود – پدر بنیانگذار آن را به یک مولتی‌میلیونر تبدیل کرد، خرده‌فروشی را متحول کرد و به نمادی ماندگار از مصرف‌گرایی انبوه تبدیل شد. روشی جدید برای خرید با مشکلات جدید مواجه می‌شود دهه ۱۹۳۰ دهه تضادها بود. سختی‌های اقتصادی بخش بزرگی از کشور را فرا گرفته بود، اما پیشرفت تکنولوژی در حال تغییر شکل زندگی روزمره بود – به ویژه در چشم‌انداز مواد غذایی آمریکا. افزایش مالکیت خودرو، برقی شدن کارخانه‌ها و فروشگاه‌ها، رشد حمل و نقل یخچال‌دار و استفاده گسترده از تراکتور – که تولید کشاورزی را افزایش داد – همگی در ظهور نوع جدیدی از فروشگاه نقش داشتند: سوپرمارکت سلف سرویس. دیگر خبری از پیشخوان‌های سفیدپوش پشت پیشخوان یک فروشگاه کوچک مواد غذایی در خیابان اصلی نبود.
به جای آنها، نوع جدیدی از استقلال پدیدار شد، زیرا خریداران به راهروهای باز و جاده‌های باز روی آوردند. اندرو وارنز، نویسنده کتاب «چگونه سبد خرید، مصرف‌گرایی جهانی را توضیح می‌دهد»، می‌گوید: «مدل خرید مواد غذایی که اکنون بسیار آشنا است، در این زمان برقرار شده است: آمریکایی‌های طبقه متوسط شروع به خرید مواد غذایی خود از فروشگاه‌های خارج از شهر کرده‌اند که با ماشین به آنها می‌رسند و بسیاری از این محصولات را از یخچال‌های باز آماده برای قرار دادن در یخچال‌های خود در خانه انتخاب می‌کنند.» اما این تحول یک نکته داشت.
در حالی که ماشین‌ها به خریداران اجازه می‌دادند کالاهای بیشتری را به خانه ببرند، در داخل فروشگاه‌ها، خریداران هنوز مجبور بودند سبدهای دستی کوچک حمل کنند – که این امر باعث می‌شد آنچه را که می‌توانستند حمل کنند و میزان خریدی که می‌توانستند در یک بازدید انجام دهند، محدود شود. و گلدمن، که مالک فروشگاه‌های زنجیره‌ای استاندارد فود مارکتس و هامپتی دامپتی بود، این مشکل را از نزدیک دید. او مشاهده کرد: «زنان تمایل داشتند وقتی سبدها خیلی پر یا خیلی سنگین می‌شدند، خرید را متوقف کنند.»
پیشگامان «اولین» سبد خرید گلدمن
گلدمن مصمم به مقابله با این مشکل بود – اگرچه او اولین کسی نبود که برای انجام این کار تلاش می‌کرد. در اوایل دهه ۱۹۱۰، جوزف وینگارتن، همنام این فروشگاه زنجیره‌ای مواد غذایی تگزاس، سبدهای چرخ‌داری را ارائه داد که خریداران می‌توانستند سبدهای خود را در آنها قرار داده و آنها را به این طرف و آن طرف هل دهند – اگرچه، همانطور که وارنز اشاره می‌کند، به ندرت کسی این کار را انجام می‌داد.
در دهه ۱۹۲۰، هنری هنکه و کامیل پیلوت فروشگاه خود در هوستون، هنکه و پیلوت، را به یک ریل 15 اینچی که حدود 30 اینچ از کف زمین بالاتر بود، مجهز کردند که سبدهای مجهز به چرخ‌های کوچک می‌توانستند روی آن حرکت کنند – راه حلی که بار حمل را از بین برد، اما مشکلات جدیدی را به وجود آورد. کاترین گراندکلمان، جامعه‌شناس، خاطرنشان می‌کند که خریداران مجبور بودند ریل را به طور کامل دنبال کنند و اغلب پشت سر مشتریان کندتر منتظر بمانند.
«آخرین قطعه پازل»
در ابتدا، گلدمن به کارمندان سوپرمارکت دستور داد تا به خریدارانی که در حمل مواد غذایی خود مشکل داشتند، کمک کنند. گلدمن بعداً اظهار داشت: «اگر راهی وجود داشت که می‌توانستیم به آن مشتری دو سبد برای خرید بدهیم و همچنان یک دستمان برای خرید آزاد باشد، می‌توانستیم تجارت بسیار بیشتری انجام دهیم.»
اما او خیلی زود متوجه شد که چرخ دستی یک وسیله ضروری است، «قطعه آخر پازل»، همانطور که وارنز می‌گوید، به خریداران اجازه می‌دهد اقلام را بدون فکر کردن به وزن آنها روی هم انباشته کنند.
وارنز می‌گوید: «بینش واقعی گلدمن نه از اختراع بود – انسان‌ها هزاران سال از چرخ دستی استفاده می‌کردند – بلکه از زمان‌بندی بود؛ به نظر می‌رسید او متوجه شده بود که سوپرمارکت‌ها اکنون آنقدر بزرگ شده‌اند و استفاده از ماشین آنقدر فراگیر شده است که مشتریان و خرده‌فروشان چاره‌ای جز استفاده از این وسایل برای راه‌اندازی کل سیستم ندارند.»
دستگاه اولیه گلدمن که با کمک فرد دبلیو. یانگ، کارمندی با دانش فنی بالا، ساخته شد، شامل یک سبد بود که روی یک قاب صندلی تاشو نصب شده بود، با یک طبقه پایین‌تر برای یک سبد دوم و چرخ‌هایی با چرخ‌های جلویی متصل به هر پایه، که به این چرخ دستی ابتدایی اجازه می‌داد در راهروهای فروشگاه بچرخد. اگرچه این دستگاه دارای برخی مشکلات بود – گرندکلمان خاطرنشان می‌کند که نمونه اولیه در هنگام برخورد با مانع مستعد تا شدن و هنگام دور زدن گوشه‌ها واژگون شدن بود – گلدمن در ۴ مه ۱۹۳۷ حق ثبت اختراع «سبد و کالسکه ترکیبی» را به ثبت رساند.
گروه گزارش