“آژنگ نیوز”:طلای ابلهان در چنین روزی در سال ۱۵۷۸ میلادی کشف شد.مارتین فروبیشر، دریانورد انگلیسی، تیمی را در جستجوی طلا به قطب شمال کانادا هدایت کرد. در این روز در سال ۱۵۷۸، ۱۵ کشتی و ۴۰۰ مرد به رهبری دریانورد انگلیسی، مارتین فروبیشر، از انگلستان به سمت قطب شمال کانادا حرکت کردند. آنها ماهها بعد با گنجی عظیم بازگشتند: ۱۲۲۵ تن سنگ معدن که گمان میکردند طلا است. پنج سال تلاش برای اثبات ارزش این گنج، بعداً نشان داد که چیزی جز پیریت آهن نیست – طلای ابلهان.
رهبر آنها، مارتین فروبیشر، دریانورد انگلیسی، بیشتر عمر خود را در دریا گذرانده بود (یا به همین دلیل زندانی شده بود). برخی از ماجراجوییهای او در خدمت ملکه الیزابت اول بود؛ برخی دیگر به دزدی دریایی نزدیکتر شدند. او شیفتهی یافتن گذرگاه شمال غربی بود، مسیر دریایی که مدتها فرضیهاش مطرح بود و اقیانوسهای اطلس و آرام را به هم متصل میکرد و راهی به آسیا میگشود و تجارت جدید و ظاهراً ثروتهای بیحد و حصری را به ارمغان میآورد. این اولین سفر رودیوی فروبیشر نبود. از اوایل سال ۱۵۶۱، او سفرهای دریایی به سمت شمال را با نقشههای ناقص و داستانهای باشکوه آغاز کرده بود. در سال ۱۵۷۶، او تا جزیرهی رزولوشن، در قطب شمال کانادای امروزی، پیش رفت. پس از تجارت محتاطانه با اینوئیتها، پنج نفر از افرادش به ساحل رفتند و هرگز بازنگشتند. فروبیشر با ربودن یک مرد اینوکی با فریب دادن او به قایق با زنگوله، به این کار پاسخ داد.
فروبیشر همچنین یک سنگ کوچک، سنگین و درخشان با خود آورد. سه نفر از آزمایشکنندگان گزارش دادند که این سنگ سولفید آهن بیارزش است. اما نفر چهارم قسم خورد که حاوی طلا است. ناگهان سرمایهگذاران علاقهمند شدند و سفر دوم، در سال ۱۵۷۷، منجر به دریافت منشور سلطنتی شد. جستجوی مردان گمشده به خشونت کشیده شد و خدمه فروبیشر یک مرد، زن و کودک اینوکی را ربودند که همگی اندکی پس از رسیدن به انگلستان جان باختند. آنها همچنین نزدیک به ۲۰۰ تن سنگ معدن را به خانه بردند. فربیشر با شور و هیجان، سفر دریایی ۱۵۷۸ را آغاز کرد، بدون اینکه کسی آخرین یافته را تأیید کند. او دو هدف داشت: ایجاد یک مستعمره و آوردن سنگ معدن بیشتر.
یک کشتی غرق شد، یکی متروکه شد و بقیه هفتهها در نزدیکی جزیره بافین در دریا مورد ضرب و شتم قرار گرفتند تا اینکه سرانجام برای ایجاد یک اردوگاه معدنی به ساحل رسیدند، که ویرانههای آن هنوز قابل مشاهده است. امید به سکونت با کشتی محکوم به فنا که حامل لوازم ساختمانی بود، از بین رفت. ناوگان با ۱۲۲۵ تن سنگ معدن بازگشت. تلاش برای استخراج طلا از آن به مدت پنج سال ادامه یافت تا اینکه همه حقیقت را پذیرفتند: این پیریت آهن بود، طلای احمقها. شرکت سرمایهگذاری فروبیشر ورشکست شد، اما فروبیشر با شهرتی که تقریباً دست نخورده بود، فرار کرد. او بعداً در نیروی دریایی سلطنتی خدمت کرد و به مقام شوالیه رسید.
گروه گزارش