“آژنگ نیوز”:قانون تساهل توسط پارلمان بریتانیا در چنین روزی در سال ۱۸۶۹ میلادی تصویب شد و به غیرمتعارفان آزادی عبادت اعطا کرد و به آنها اجازه داد تا عبادتگاه‌های خود و معلمان و واعظان خود را داشته باشند.در این سال ، پس از بحث‌های فراوان، پارلمان قانون تساهل را تصویب کرد «تا رعایای پروتستان خود را در علاقه و محبت متحد کند». این قانون به اکثر مخالفان – البته نه همه – آزادی عبادت عمومی را می‌داد، مشروط بر اینکه نسخه ساده‌شده‌ای از سوگند وفاداری را ادا کنند.
قانون تساهل سال ۱۶۸۹، یک قانون اساسی در انگلستان بود که گامی مهم به سوی آزادی مذهبی برای مخالفان پروتستان برداشت. به دنبال قوانین سرکوبگرانه کلیسای انگلیکان، که پس از بازگشت سلطنت استوارت، سلطه خود را دوباره تثبیت کرد، بسیاری از گروه‌های مذهبی با محدودیت‌های شدیدی روبرو شدند. قانون تساهل به برخی از فرقه‌های پروتستان اجازه می‌داد تا جدا از کلیسای انگلستان عبادت کنند، مشروط بر اینکه الزامات خاصی مانند سوگند وفاداری و رد برخی از آموزه‌های کاتولیک را رعایت کنند. با این حال، این قانون محدودیت‌های قابل توجهی داشت. این قانون حمایت از کاتولیک‌ها، ملحدان یا کسانی که تثلیث را انکار می‌کردند، را گسترش نمی‌داد و گروه‌های مخالف همچنان برای برگزاری جلسات به اجازه محلی نیاز داشتند.
با وجود این محدودیت‌ها، این قانون به تغییر تدریجی در چشم‌انداز مذهبی انگلستان کمک کرد و تا سال ۱۷۱۰ امکان تأسیس بیش از دو هزار مکان عبادت مخالفان را فراهم کرد. در حالی که اغلب به عنوان “منشور بزرگ آزادی مذهبی” مورد ستایش قرار می‌گیرد، دامنه آن محدود بود و منعکس کننده رویکردی محتاطانه برای گسترش آزادی‌ها در جامعه‌ای عمدتاً انگلیکان بود. قانون تساهل همچنین بر مناسک مذهبی در آمریکای شمالی تأثیر گذاشت و راه را برای سیاست‌های فراگیرتر در برخی از مستعمرات هموار کرد، حتی اگر جایگاه کلیسای مستقر در انگلستان را تقویت می‌کرد.
گروه گزارش