“آژنگ نیوز”:انگشتر بدست کردن بطوری که معلوم شده ازکلیه زینت آلات دیگری قدیمی تراست و درقرنهای اول که انگشتر معمول شده بود؛ بیشتر میان مردها معمول بود تا میان زنها .درحقیقت تا مدتی به مردها اختصاص داشت و یک قیافه وعنوان روحانیت وعلامت نیروی موروثی برای آن قائل بودند. حکمرانان و بزرگان انگشتر را دلیل تسلط خود و دارای نیروی سحرآسایی بودند که شوکت و قدرت ایشان را تضمین می نمود. داستان آنگشتر سلیمان پیغمبر که چهل روز بدست اجنه افتاد افسانه اش هنوز هم مشهور است؛ نمونه ای از ازدواج مرموز و سحرآسایی انگشتر در آن زمان ها است.
معروف است سلیمان پیغمبر انگشتر را داشت که ضامن تسلط او بر جن و انس بود و کلیه حیوانات و اجنه بخاطر انگشتر فرمان او را اطاعت میکردند . اتفاقا انگشتر محبوب گم شد یعنی یک نفر از اجنه آن را از دید و تا چهل روز که مجددا بدست سلیمان برگشت؛ سلیمان از سلطنت و حکم صادر کردن خود داری مینمود تا مبادا مرتکب اشتباه شود و حکمی برخلاف عدالت بدهد.
به شکل کلید
مورخین عقیده دارند انگشتر از دوره هخامنشی یعنی تقریبا از بیست و پنج قرن قبل علامت ازدواج و تاهل گردید. ملتهای یونان و روم انگشتر عروسی را از آهن می ساختندولی در ایران انگشتر عروسی به شکل یک کلید و از طلای خالص ساخته میشد. همچنین نشان آن بود که عروسی کلید سعادت و خوشبختی است!
انگشتر دست چپ
همطور که امروز هم معمول است؛ حلقه ازدواج را مردها درانگشت چهارم دست چپ می کنند؛ از همان زمان قدیم نیز همینگونه معمول شده بود.انگشتر عروسی در همان انگشتر می کردند چون عقیده داشتند این انگشت بیش از انگشت های دیگر با قلب که مرکز مفهوم اثر عواطف و محبت است قرار میگیرد.
جوانها خوشحال باشند
جوانهاها باید خوشحال باشند که از زمان لویی چهاردهم هم این عادت قدیمی که انگشتر عروسی چه برای مرد چه برای زن حتما بایدنگین الماس داشته باشد؛متروک گردید.
قبل از آن کلیه مردها نیز باید انگشتر عروسی الماس داشته باشند. به جوانی که دو عدد انگشتر الماس یکی برای خودش یکی برای نامزد تهیه نمی کرد؛اصلا دختر نمی دادند. در فرانسه و ممالک
دیگر معمول بود مردی که انگشتر الماس در دست نداشت اساسا اجازه داده نمیشد وارد دربار شود.
به جای مهر اسم و امضاء
در زمانهای قدیم انگشتر هم ضمنا کار مهراسم و امضاء میکرد یعنی سلاطین و بزرگان مهر اسم خودشان را روی انگشتر حکاکی می کردند که همان مهر را پای فرا متن و اسناد می زدنند. گاهی هم انگشتر به منزله اذن ورود و اسم شب و علامت مخصوص به کار می رفت.مثلا خلیفه یا یا پادشاه انگشتر خودشان را بدست کسی می دادند و به دربانها سفارش می کردند کسی که انگشتر را در دست داشت حق دارد بدون اجازه وارداتاق آنها شوند.
حلقه فرنگ مآبی
بطوریکه ملاحظه میکنید در ایران هم تدریجا معمول شد مردهای متاهل ؛انگشتریعنی فقط حلقه طلا را به علامت تاهل دردست میکنند .این حلقه اصولا برای آن است که دخترها و یا زنها بدانند این آقا زن دارد و به فکر زن گرفتن نیست .
ولی سابقا این حلقه معمول نبود و بطوری که گفته شد مردها هم برای آنکه دیگران بداند زن دارند و متاهل هستند انگشتری با نگین جواهر بدست میکردند . به قرار معلوم تبدیل انگشتر به حلقه برای مردها که راستی کار را آسان تر و ارزانتر کرده از اواخر قرن هجدهم و اوایل قرن نوزدهم بوده که پدید آمد .نخست در میان ملل اروپا و سپس به همراه با آداب و رسوم دیگر غربی؛ میان ملتهای دیگر رواج یافت .
موسولینی
در دوره جنگ ایتالیا وحبشه که کشور ایتالیا در فشار مخارج سنگین جنگ شده بود. به ملت ایتالیا پیشنهاد کرد انگشترهای طلای عروسی را مجانا به عنوان اعانه و مخارج جنگ به دولت خودشان بدهند . مردم ایتالیا عده ای از روی رضا و علاقمندی عده بیشتری بخاطر ترس از رژیم دیکتاتوری موسولینی اطاعت کردند و میلیونها انگشتر طلا مفت و مجانی به دولت ایتالیا تسلیم نمودند . ولی بعد ازشکست ایتالیا درجنگ جهانی دوم و نابودی موسولینی دوباره سراغ انگشتر طلا و حلقه طلا رفتند ودستورموسولینی را کان لم یکن ! گرفتند.
تهیه و تدوین:حسن محرابی
گروه تاریخ