“آژنگ نیوز”:در اواخر دوره قاجار و از سال ۱۳۰۱ به بعد برتعداد مدارس جدید افزوده شد و به میزان قابل توجهی رسید. اما همین افزایش مشکلاتی در پی داشت .از آنجمله یکی از گرفتاریهای وزرات معارف در خصوص این مدارس گرفتاری مستراح وآفتابه بود.اولیای شاگردان مرتب شکایت داشتند که مستراح و آفتابه نیست.اگر هم هست خیلی کم است. مدیران مدارس هم شکایات آنانرا تایید میکردند.معارف هم چاره ای جز تحمل شکایات نداشت.
خانه هایی که برای مدارس اجاره میشد (هنوز هم به همین سبک است)خانه های عادی بود و نمیتوانست حاجت آن همه شاگرد و معلم را برآورده سازد. موجر هم حاضر نمیشد با پول خود مستراح بیشتری بسازد.بالطبع مشکل حل نمیشد .به همین قسم آفتابه های حلبی هم زودبزود سوراخ میشد و از بین میرفت.آفتابه های مسی را هم می دزدیدند.
ماهها و سالها در ادارات تفتیش و محاسبات و کار پردازی کمیسیون ها میشد و مذاکرات به عمل می آمدو مشکل آفتابه و مستراح مطرح میگشت و بدون اخذ نتیجه پایان مییافت. این مشکل تا حتی نیم قرن بعد هم به همان طرز باقی بود.
به گونه ای که اغلب جلسات انجمن همکاری خانه و مدرسه و بخصوص دبستانها صرف این موضوع میشد که لازم است مستراح؛آفتابه؛ظرف آبخوری و منبع آب فراهم شود!
گروه تاریخ