“آژنگ نیوز”:تحلیل سه‌بعدی مترولوژیکی، آثار باستانی پراکنده مصری را به هم متصل می‌کند و تاریخ گمشده آنها را بازیابی می‌کند.محققان با تجزیه و تحلیل اندازه‌گیری‌های دقیق و داده‌های سطحی سه‌بعدی، روش جدیدی را برای اتصال مجدد اشیاء تدفینی تکه‌تکه شده مصری با زمینه اصلی آنها توسعه داده‌اند. این مطالعه که در مجله‌ی Heritage Science منتشر شده است، بر ماسک‌های مومیایی کارتناژ و قطعات مرتبطی که در گذشته از مجموعه‌های تدفینی جدا شده و بعداً در موزه‌ها پراکنده شده‌اند، تمرکز دارد.

مصری - پایگاه اطلاع رسانی آژنگ

این تصویریکی از فریم‌های خام گرفته شده از Mask 2 را قبل از فرآیند ادغام نشان می‌دهد.

بسیاری از آثار باستانی مصری در طول قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم با مستندات محدود وارد مجموعه‌ها شدند. سوابق حفاری اغلب ناقص بودند. در نتیجه، قطعاتی از یک شیء واحد گاهی اوقات در مؤسسات مختلف قرار می‌گرفتند. متصدیان موزه مدت‌هاست که برای نشان دادن ارتباط بین قطعات به مقایسه بصری متکی بوده‌اند، اما ارزیابی بصری به قضاوت ذهنی بستگی دارد. تحقیقات جدید، مقایسه بصری را با معیارهای قابل اندازه‌گیری جایگزین می‌کند.

این تیم از تجزیه و تحلیل مترولوژیکی استفاده کرد، به این معنی که آنها ابعاد دقیق و هندسه سطح قطعات را با استفاده از اسکن سه‌بعدی ثبت کردند. آنها لبه‌ها، انحنا، ضخامت و ویژگی‌های سطح را بررسی کردند. هر قطعه یک مدل دیجیتالی تولید کرد. سپس محققان این مدل‌ها را برای شناسایی خطوط شکست منطبق و نسبت‌های سازگار مقایسه کردند.

مطالعه موردی بر روی قطعاتی از ماسک‌های مومیایی کارتناژ متمرکز بود. کارتناژ از لایه‌هایی از پارچه کتان یا پاپیروس پوشیده شده با گچ و رنگ‌آمیزی شده تشکیل شده است. این ماسک‌ها برای پوشاندن صورت و نیم‌تنه بالایی متوفی قالب‌گیری شده بودند. با گذشت زمان، بسیاری از آنها به قطعاتی شکسته شدند. برخی از قطعات هنوز دارای تزئینات نقاشی شده هستند، در حالی که برخی دیگر فقط لایه‌های ساختاری را حفظ کرده‌اند.

محققان قطعات متعددی را که در مجموعه‌های مختلف نگهداری می‌شدند، تجزیه و تحلیل کردند. آنها شعاع انحنا و پروفیل لبه‌ها را اندازه‌گیری کردند و خطوط سطح را با وضوح بالا نقشه‌برداری کردند. هنگامی که دو قطعه متعلق به یک ماسک اصلی بودند، لبه‌های شکسته آنها با حداقل انحراف هم‌تراز می‌شدند. تیم این هم‌ترازی را با محاسبه مقادیر فاصله بین سطوح دیجیتال، کمّی‌سازی کرد. مقادیر انحراف کوچک، تطابق فیزیکی را تأیید کردند.

نوشته‌ی داریو رادلی، ۱۷ فوریه ۲۰۲۶

ترجمه از احسان محرابی

گروه گزارش

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *