“آژنگ نیوز”:برای قانونمند کردن خیابانهای تهران اقداماتی ابتدایی از سال ۱۳۳۵ خورشیدی آغاز شد.در این سال اولیای امور برای جلوگیری از حوادث و سوانح رانندگی در شهر یک و نیم میلیون نفری تهران نفشه می کشیدند.
مقامات با نصب علامات و چراغهای خطر سر چهار راه ها و کشیدن خطوط روی زمین سعی داشتند که جان مردم اعم از پیاده یا سواره از خطر مصون دارند. ولی با این احوال روزی نبود که شرح چند حادثه در روزنامه ها نوشته نشود .
در این باره درهمان زمان از ریاست راهنمایی و رانندگی و همچنین رانندگان و پیاده ها سوالاتی شده و از آنها می پرسیدند که برای جلوگیری از حوادث رانندگی چه باید کرد.
یک عابر سالخورده میگوید :عیب کار ما اینست که مردم این روزها از شتر و الاغ و یابو وحشت دارند اما از اتومبیل که خطرناکترین وسایل است نمیترسند و بدون توجه به اینکه ممکن است خدای نکرده ترمز کار نکند به خیابان و جلوی اتومبیلها می روند.
یک راننده تاکسی هم میگوید نبودن کار آزاد باعث شده است برخی افراد که رانندگی درست نمیدانند راننده تاکسی می شوند . انها عامل تصادفها هستند.
اما سرهنگ انصاری رییس اداره راهنمایی و رانندگی گفته بود:به عقیده من جلوگیری از حوادث و سوانح در شهر پر جمعیت طهران به دو چیز بستگی دارد .اول مراقبت دایمی مامورین .دوم داشتن وسایل کافی که متاسفانه تهیه وسیله دوم چون با شهرداری است و ما دیناری بودجه جهت خرید چراغهای خطر و خط کشی وغیره نداریم و برای شهرداری هم بیش از این مقدور نیست که وسایل کار ما را فراهم کند.
لذا میتوان گفت که عمل مامورین راهنمایی و رانندگی در جلوگیری از حوادث و سوانح عمل بسیار مشکل و پردرد سری است .ولی با تمام این حرفها من به شما مژده می دهم که بر اثر مراقبت دایمی مامورین در نیمه اول مهرماه سال ۱۳۳۵ حتی یک نفر هم در طهران بر اثر حوادث رانندگی مصدوم و مقتول نشد.
گروه تاریخ