image 66

مُراقبِ آنچه می گوییم نیستیم؟

محمود سریع القلم

چرا مُراقبِ آنچه می گوییم نیستیم؟

1چون کتاب نمی خوانیم؛

2چون اهمیتِ رشد شخصیت، حتی ده درصدِ نظام آموزشی نیست؛

3چون نظام آموزشی بر حفظ کردن استوار است تا فکر کردن؛

4چون تربیتِ خانوادگی بیشتر بر احساسات استواراست تا رشد فردی؛

5چون نیاموخته ایم حرف زدن، مسئولیت دارد؛

6چون وقتی به پول می رسیم احساسِ قدرت می کنیم؛

7چون وقتی به قدرت می رسیم احساسِ برتری می کنیم؛

8چون عموماً دو هدفِ کلیدی را در زندگی دنبال می کنیم: پول و شهرت؛

9چون منافع شخصی بر رفتار اخلاقی غلبه دارد؛

10-چون اصلِ نگاه به انسانهای دیگر ابزاری است؛

image 66

11چون افراد، یک دفعه به جایگاهی غیرمنتظره می رسند؛

12چون بی احترامی به انسانها در جهان سوم خیلی پی آمد ندارد؛

13چون نیروهای احساسی بر عقلِ محاسبه گر غلبۀ نود درصدی دارند؛

14چون فکرِ قبل از سخن، فرصتِ تمرین ندارد؛

15چون افراد، جوگیر می شوند؛

16چون تعدادِfollower به مراتب مهم تر از داشتنِ پِرنسیپ است؛

17چون معلوم نیست مسئول تربیتِ مدنی کیست؛

18چون تربیت، از خانواده و کلاسِ درس به جهان مجازی منتقل شده است؛

19چون عنصر “زمان” در سخن گفتن تعطیل است؛

20چون بی ثباتی اقتصادی، تعادل رفتاری را مختل کرده است؛

21چون آشنایی با ادبیات فارسی به شدت ضعیف شده است؛

22چون درناخودآگاهِ افراد، بخشِ رعایتِ حقوقِ دیگران قفل است؛

23چون گروه های مرجع فرهنگی در جامعه تغییرکرده اند؛

24چون روان شناسی فهم دیگران در بسیاری ازافراد ضعیف است؛

25چون زرنگی های دمِ دست مهم تر از میراثِ شخصیتی است؛

26چون تصورمی کنیم دیگران متوجه نیات ما نمی شوند؛

27چون احساسِ تعلق به یک جامعۀ سالم، خیلی ضعیف است؛

28چون زندگی امری جدی نیست؛

29چون به دوامِ واژه های منفی در ذهن انسان واقف نیستیم؛

30-چون بسیاری، حتی پنج صفحه درمورد خودشان نمی توانند بنویسند.

گروه گزارش

قبلی «
بعدی »

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

مناسبت امروز

از دیروز