image 77

شمال رفتن یک عادت جدید نیست

از لا اقل نیم قرن قبل تهرانی ها  رسم؟!! دارند به محض اینکه  چند روز تعطیلی پیش می آید،سوار بر خودرو های شخصی از هر مسیر ممکن به کرانه های دریای خزر سفر میکنند.آنجا هم مهم نیست جا و مکانی ثابت دارند یا خیر؟خوش می گذرد یا خیر ؟مردم ساکن در شمال آیا از این مسافرت خشنودند؟یا موجبات سلب آسایش مردم ساکن در محل فراهم میآید ؟

بهر روی این امر تکراری و تاریخی است. به عنوان مثال در روز چهارشنبه دهم مرداد سال ۱۳۵۲ صدها اتومبیل(آن موقع صدها اتومبیل یعنی خیلی!)از خانواده های تهرانی عازم سواحل دریای مازندران و ییلاقات اطراف  تهران و شهرهای شمالی کشور شدند(خلاصه کلام یعنی از تهران بیرون رفتند).

image 75
صف خودرو ها در عوارضی جاده کرج ۱۲ مرداد ۱۳۵۲

اکثریت این مسافران را آندسته از کارمندان دولت تشکیل می دادند که هر هفته از ۲ روز تعطیلی پنجشنبه و جمعه استفاده میکردند. اما با تعطیلی روز شنبه برای اولین بار به مناسبت جشن مشروطیت ،تعطیلی ها بیشتر شده،تعداد مسافران هم افزایش یافته بود. تازه بعضی ازآنها،روز شنبه به بعد را هم مرخصی گرفته بودند.بر اساس آمار پلیس راه در روز چهارشنبه و پنجشنبه مرداد ماه سال ۱۳۵۲ تعداد ۴۵ هزار اتومبیل از راه مخصوص کرج،اتوبان کرج و راه هراز به سمت شمال حرکت کرده بودند. همانقدر که جاده ها شلوغ بود،تهران هم خلوت تر می شد.

image 77

از طرف پلیس راه در ابتدای ۳ محور یاد شده به هریک از اتومبیلهایی که قصد حرکت به شمال را داشتند. یک اطلاعیه پلیس راه داده می شد که در آن مقررات رانندگی  در جاده ها به طور خلاصه ذکر شده بود. این مسافران وقتی به شمال رسیدند به دلیل کمبود مراکز اقامتی ماشینها را کنار جاده یا دریا پارک کرده و یا برخی در دریا به دلیل شلوغی و ازدحام  غرق شده و در نهایت تعطیلات را به این شکل سپری کردند.

گروه تاریخ

قبلی «
بعدی »

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *