“آژنگ نیوز”:این فلوت ۲۸۰۰ ساله که از استخوان ساخته شده و در تروآ از دل خاک بیرون آمده، ممکن است در همان دورانی نواخته شده باشد که هومر حماسه‌های «ایلیاد» و «ادیسه» را می‌سرود. این اثر که پس از بیش از ۱۵۰ سال کاوش کشف شده، نخستین ساز موسیقی است که تاکنون در ویرانه‌های این شهر باستانی — واقع در ترکیه امروزی — به دست آمده است.«ایلیاد» روایتگر داستان جنگ ترویاست؛ نبردی افسانه‌ای میان یونانیان باستان و اهالی ترویا. تمرکز این اثر بر کنش‌های «آشیل»، قهرمان یونانی، در سال پایانی جنگ است.
باستان شناسان حفاری ویرانه های تروی، شهر باستانی که هومر شاعر یونانی آن را جاودانه کرد، در سال ۱۸۷۰میلادی آغاز کردند. در یک قرن و نیم پس از آن، حفاری‌ها در این مکان در شمال غربی ترکیه، یک جفت دیادم طلا، بیش از ۱۰۰ جام دو دسته، و نوک پیکان و سلاح‌های مربوط به اواخر عصر برنز، از جمله آثار باستانی دیگر را کشف کردند. اکنون، محققان یک شی جالب دیگر را به این ترکیب اضافه کرده‌اند: فلوت استخوانی ۲۸۰۰ ساله که گمان می‌رود اولین ساز موسیقی باشد که در تروی کشف شده است.
مهمت نوری ارسوی، وزیر فرهنگ و گردشگری ترکیه، هفته گذشته این یافته را در رسانه های اجتماعی اعلام کرد و اشاره کرد که فلوت اولین شواهد مستقیم باستان شناسی از فرهنگ موسیقی تروی را ارائه می دهد. روزنامه حریت دیلی نیوز گزارش می دهد که اگرچه متون باستانی و کاوش ها در سایر نقاط آناتولی نشان می دهد که موسیقی «نقش مهمی در آیین های مذهبی [تروا] و همچنین زندگی اجتماعی و عمومی ایفا می کرد»، هیچ اثر فیزیکی از چنین اجراهایی تا کنون ظاهر نشده بود.
کارشناسان این فلوت را در لایه‌ای باستان‌شناختی کشف کردند که قدمت آن به سده هشتم پیش از میلاد بازمی‌گردد؛ یعنی همان دورانی که هومر، حماسه‌های «ایلیاد» و «ادیسه» را سرود. (ویرانه‌های ترویا به نه لایه تقسیم می‌شوند که هر یک نشانگر دوره‌ای متفاوت در تاریخ این شهر است.) پیش‌تر، پژوهشگران تصور می‌کردند که ترویا در این دوره تقریباً متروکه بوده است، اما تحقیقات جدیدتر شواهد آشکاری از سکونت در این منطقه به دست داده‌اند.
علاوه بر این فلوت، باستان‌شناسان در تروآ (Troy) سرِ پیکره‌ای انسان‌نما را کشف کردند که قدمت آن به ۴۵۰۰ سال پیش می‌رسد و احتمالاً برای مقاصد مذهبی یا آیینی استفاده می‌شده است. به گفته اصلان — به نقل از مارک میلیگان از وب‌سایت «هِریتیج دیلی» (Heritage Daily) — «این یافته از آن جهت بسیار حائز اهمیت است که در تمام تاریخ کاوش‌های تروآ، تنها سه تا پنج نمونه مشابه آن پیدا شده است.» این شیء در نزدیکی دروازه شهرِ «تروآ ۲» (Troy II) کشف شد؛ سکونتگاهی متعلق به اوایل عصر مفرغ که در حدود سال ۲۳۰۰ پیش از میلاد در آتش سوخت و از بین رفت.
زمانی که هاینریش شلیمان، تاجر آلمانی و باستان‌شناس آماتور، در دهه ۱۸۷۰ برای نخستین بار ویرانه‌های تروآ را شناسایی کرد، تصور می‌کرد لایه‌ای که امروزه با نام «تروآ ۲» شناخته می‌شود، مربوط به دوران «جنگ تروآ» است. اما در واقع، اشیایی که شلیمان کشف کرد — از جمله مجموعه‌ای از آثار طلا، نقره و مس که به نام «گنجینه پریام» (نام‌گذاری‌شده به یاد پادشاه افسانه‌ای تروآ) شهرت یافت — متعلق به حدود یک هزاره پیش از جنگ تروآ هستند؛ جنگی که پژوهشگران معمولاً آن را به اواخر عصر مفرغ، یعنی قرن سیزدهم یا اوایل قرن دوازدهم پیش از میلاد، نسبت می‌دهند.
گروه گزارش