“آژنگ نیوز”:محکومیت آل کاپون در چنین روزی، در سال ۱۹۳۱میلادی اعلام شد.در این روز خبر رسید که آل کاپون، سردسته بدنام تبهکاران شیکاگو، مجرم شناخته شده است؛ نه به خاطر قتل، قاچاق مشروبات الکلی یا اخاذی، بلکه به جرم فرار مالیاتی. با وجود اداره یک امپراتوری تبهکارانه که گفته می‌شود سالانه بیش از ۱۰۰ میلیون دلار ارزش داشته، کاپون توانسته بود بخش عمده‌ای از ثروت خود را پنهان کند. سرانجام بازرسان فدرال او را به دام انداختند . این گانگستر که گفته می‌شود زمانی با افتخار گفته بود: «آن‌ها نمی‌توانند از پول‌های غیرقانونی، مالیات قانونی بگیرند»، به دلیل عدم ارائه اظهارنامه مالیاتی، به ۱۱ سال زندان ، از جمله حبس در آلکاتراز، محکوم شد.
کاپون پیش از آنکه به یک تبهکار بدنام تبدیل شود، زندگی ساده و معمولی‌ای را در نیویورک آغاز کرد. آلفونس کاپون در بروکلین، در خانواده‌ای از مهاجران ایتالیایی به دنیا آمد و در محیطی کاتولیک و سنتی بزرگ شد. دایان کاپون، نوه‌ی آل کاپون، به «داستان‌های شیکاگو» گفت که او چهارمین فرزند خانواده بود و مسئولیت‌های سنگینی بر دوش داشت. او می‌گوید: «مادرش به او گفته بود: “من به کمک نیاز دارم و تو تنها کسی هستی که می‌توانم رویت حساب کنم.” بنابراین، از حدود ۱۰ سالگی، او این مسئولیت را بسیار جدی گرفت.» کاپون در کلاس ششم مدرسه را رها کرد و برای کمک به خانواده‌اش به کارهای مختلف و پراکنده پرداخت. سوابق مجرمانه‌ی او خیلی زود شکل گرفت، چرا که در همان دوران نوجوانی با یک باند خیابانی محلی درگیر شد. او سرانجام در میخانه‌ای به نام «هاروارد این» (The Harvard Inn) — که متعلق به گانگستری به نام فرانکی ییل بود — مشغول به کار شد. در همان‌جا بود که با گانگستر سرشناس دیگری به نام جانی توریو آشنا شد.
کاپون پله پله رشد کرد و سرانجام به دنبال توریو (Torrio) راهی شیکاگو شد و در آنجا شروع به کسب درآمد بیشتری کرد. در شیکاگو بود که کاپون به اوج رسید و به عنوان دست‌راستِ توریو، پله‌های ترقی را طی کرد. بعدها، پس از آنکه توریو تا مرز ترور پیش رفت، مدتی را در زندان گذراند و سپس به نیویورک بازگشت، کاپون جای او را به عنوان رئیس گرفت. با اینکه کاپون یک گانگستر بود و نامش با فهرست رو به رشدی از جرایم گره خورده بود، اما هرگز از جلب توجه عمومی ابایی نداشت. او با روزنامه‌ها مصاحبه می‌کرد و اغلب به عنوان چهره‌ای سرشناس در شهر، در برابر دوربین عکاسان قرار می‌گرفت.
گاهی به او لقب «صورت‌زخمی» (Scarface) می‌دادند. در سال ۱۹۳۰، او به عنوان «دشمن شماره یک مردم» معرفی شد و یکی از مخوف‌ترین و مشهورترین گانگسترهای تاریخ آمریکا به شمار می‌رفت. آل کاپون — با کلاه شاپویی که بی‌تکلف کج بر سر گذاشته بود، کت‌وشلواری شیک و سیگاری که گاه میان دندان‌هایش قرار داشت — تجسم تمام‌عیار یک رئیس در دنیای جرم و جنایت سازمان‌یافته بود. کلارنس گودمن، مورخ، به برنامه «داستان‌های شیکاگو» (Chicago Stories) گفته بود: «آل کاپون نمونه‌ی بارز یک گانگسترِ سلبریتی است. او معیاری را تعیین کرد که بر اساس آن، هر گانگستر دیگری که تصویرش در روزنامه‌ها چاپ می‌شود، مورد قضاوت قرار می‌گیرد.» اگرچه کاپون سال‌ها به خاطر قاچاق مشروبات الکلی و قتل از چنگ قانون گریخته بود، اما سقوط او نه با ماجرایی بزرگ، بلکه با چیزی بسیار پیش‌پاافتاده رقم خورد: دفاتر حساب‌وکتاب قمار.
گروه گزارش