“آژنگ نیوز”:«نبرد جنسیتها»بیلی جین کینگ در برابر بابی ریگز؛ رقم خورد. در چنین روزی،در سال ۱۹۷۳میلادی بیلی جین کینگ، اسطوره تنیس، در رویدادی پرسر و صدا با عنوان «نبرد جنسیتها» به مصاف بابی ریگز رفت؛ مردی که خود را «خوکِ متعصبِ مردسالار» مینامید. بیش از ۹۰ میلیون بیننده شاهد پیروزی کینگ بر این قهرمان پیشین گرند اسلم در سه ست پیاپی بودند. این رویداد به لحظهای تاریخی برای تنیس زنان و پیروزیای بسیار برجسته در مسیر گستردهترِ مبارزه برای برابری جنسیتی بدل شد.
در مسابقه تنیس پرسروصدا و مشهوری با عنوان «نبرد جنسیتها»، بیلی جین کینگِ ۲۹ ساله — که از برترین تنیسبازان زن بود — بابی ریگزِ ۵۵ ساله را شکست داد؛ ریگز پیشتر مرد شماره یک تنیس جهان بود. ریگز (۱۹۱۸-۱۹۹۵) که آشکارا خود را طرفدار برتری مردان میدانست، مدعی شده بود که زنان از مردان پایینترند، تاب تحمل فشار مسابقه را ندارند و او حتی در آن سن و سال میتواند هر تنیسباز زنی را شکست دهد. این مسابقه رویداد رسانهای عظیمی بود که بیش از ۳۰ هزار تماشاگر در ورزشگاه «هیوستون آسترودوم» و ۵۰ میلیون بیننده تلویزیونی در سراسر جهان آن را تماشا کردند.
کینگ با سبکی شبیه به کلئوپاترا و بر روی تختی طلایی که توسط مردان حمل میشد وارد میدان شد، در حالی که ریگز سوار بر یک ریکشا (کالسکهی دستی) که توسط مدلهای زن کشیده میشد، به محل مسابقه آمد. هاوارد کاسل، گزارشگر افسانهای ورزش، این مسابقه را گزارش کرد؛ دیداری که در آن کینگ با نتایج ۶-۴، ۶-۳ و ۶-۳ بر ریگز پیروز شد. دستاورد کینگ نه تنها به رسمیت شناختن تنیس حرفهای زنان و ورزشکاران زن کمک کرد، بلکه به عنوان پیروزی برای حقوق زنان در معنای کلی آن نیز تلقی شد.
کینگ با نام اصلی «بیلی جین مافیت» در ۲۲ نوامبر ۱۹۴۳ در لانگبیچ کالیفرنیا متولد شد. او در دوران رشد، پیش از آنکه والدینش او را به سمت تنیس — که ورزشی مناسبتر برای خانمها تلقی میشد — سوق دهند، ستاره ورزش سافتبال بود. او در تنیس نیز درخشید و در سال ۱۹۶۱، در ۱۷ سالگی و در نخستین حضورش در مسابقات ویمبلدون، قهرمان بخش دونفره زنان شد. کینگ در طول دوران حرفهای پیشگامانهاش، در مجموع ۲۰ عنوان قهرمانی در ویمبلدون (در بخشهای انفرادی، دونفره و دونفره مختلط) کسب کرد. در سال ۱۹۷۱، او نخستین ورزشکار زنی شد که در یک فصل، بیش از ۱۰۰ هزار دلار جایزه نقدی به دست آورد. با این حال، همچنان تفاوتهای فاحشی در میزان دستمزد ورزشکاران مرد و زن وجود داشت و کینگ برای ایجاد تغییر در این وضعیت، تلاشهای بسیاری کرد. در سال ۱۹۷۳، مسابقات «یواساوپن» (US Open) به نخستین تورنمنت بزرگ تنیس تبدیل شد که جوایز نقدی برابری را به برندگان هر دو جنسیت اهدا میکرد.
در سال ۱۹۷۲، کینگ نخستین زنی بود که عنوان «ورزشکار سال» مجله اسپورتس ایلاستریتد را از آن خود کرد و در سال ۱۹۷۳ به نخستین رئیس «انجمن تنیس زنان» بدل شد. او همچنین یک بنیاد ورزشی، یک مجله ویژه زنان و یک لیگ تنیس تیمی را تأسیس کرد. در سال ۱۹۷۴، او به عنوان مربی تیم «فیلادلفیا فریدامز» — یکی از تیمهای آن لیگ — نخستین زنی شد که هدایت یک تیم حرفهای مختلط (متشکل از زنان و مردان) را بر عهده میگرفت.
این چهره که لقب «مادر ورزش مدرن» را دارد، در حالی از دنیای تنیس خداحافظی کرد که ۳۹ عنوان قهرمانی در مسابقات گرند اسلم در کارنامه داشت. او پس از آن نیز به عنوان مربی، مفسر ورزشی و مدافع ورزش زنان و سایر آرمانهای اجتماعی به فعالیت خود ادامه داد. در سال ۲۰۰۶، نام «مرکز ملی تنیس USTA» — که میزبان مسابقات آزاد آمریکا (US Open) است — به افتخار کینگ تغییر یافت. در جریان مراسم نامگذاری مجدد این مجموعه، جان مکانرو، اسطوره تنیس، کینگ را «مهمترین فرد در تاریخ ورزش زنان» توصیف کرد.
مسابقه سال ۱۹۷۳، دستمایه ساخت فیلمی در سال ۲۰۱۷ با بازی اما استون و استیو کارل قرار گرفت.
گروه گزارش