“آژنگ نیوز”: دراستان کردستان مسیرهایی وجود دارند که میتوان آنها را «بهشت پنهان» نامید. جاده روستای دزلی به سمت عشایرنشین و ییلاق کردنه تته (که در واقع نام یک منطقه کوهستانی و چشمهزار در ارتفاعات است) در شهرستان سروآباد، بدون شک یکی از این شاهکارهای طبیعتگردی است.
این مسیر، جادهای نیست که صرفاً از یک نقطه به نقطه دیگر برسید؛ بلکه تجربهای است از گذر از دل جنگلهای انبوه، مزرعههای پلکانی و ابرها. در ادامه، زیباییهای طبیعی این مسیر را کالبدشکافی میکنیم:
دزلی خود یکی از معروفترین و خوشمنظرهترین روستاهای سروآباد است. قبل از اینکه به سمت کردنه تته حرکت کنید، معماری پلکانی روستا که در دل کوه و میان درختان جنگلی (عمدتاً بلوط و گردو) جای گرفته، شما را مسحور میکند. باغهای سرسبز سیب و گردو، خانههای سنگی با سقفهای شیروانی، و رودخانهای که از وسط روستا میگذرد،جلا دهنده ذهن مسافر برای زیباییهای مسیر پیشرو خواهد بود.
به محض اینکه از روستای دزلی خارج میشوید و به سمت ارتفاعات حرکت میکنید، ورق برمیگردد. این مسیر بیشتر یک جاده خاکی و شنی (مناسب برای خودروهای شاسیبلند یا پیادهروی/دوچرخهسواری کوهستان) است که زیباییهایش شامل موارد زیر میشود:
- جنگلهای مهآلود بلوط (دنیای جادویی): مسیر به شدت کوهستانی و جنگلی است. درختان تنومند بلوط با پوستهای خشن و شاخ و برگهای متراکم، سایهبان طبیعی جاده هستند. در اوایل صبح یا بعد از ظهرها، معمولاً مه غلیظی در میان این درختان میپیچد که حس قدم زدن در یک جنگل جادویی را به شما میدهد.
- چشمهسارها و صدای آب: کوههای سروآباد آبدار هستند. در طول مسیر، بارها از کنار چشمهسارهای زلال و رودخانههای فصلی عبور خواهید کرد. صدای خشخش برگها زیر پای شما و همزمان صدای جوشش آب از زیر سنگها، موسیقی طبیعی این مسیر است.
- پوشش گیاهی دشتگاهی (مراتع سرسبز): هرچه بالاتر میروید، جنگل انبوه جای خود را به مراتع باز و سرسبز میدهد. در بهار و اوایل تابستان، این دشتها پر از گلهای خودرویی مانند والرین (آویشن کوهی)، شوید کوهی، شقایق و انواع پونه است که عطر بینظیری به هوا میدهند.
ییلاق و چشمهزار کردنه تته
«کردنه تته» در گویش محلی به معنای منطقهای مرتفع و سرسبز است. وقتی به انتهای مسیر میرسید، با یک پهنه وسیع کوهستانی روبرو میشوید که چشمانداز آن بینهایت است.از این ارتفاع، چشمانداز وسیعی از رشتهکوههای زاگرس، درههای عمیق و حتی روستاهای پاییندست دیده میشود. در روزهای صاف، دیدن افق دور دست آرامشبخش است.یکی از جذابترین بخشهای کردنه تته، (حضور) ایلات و عشایر کرد (مانند طوایف مختلف کردستان) در فصل کوچ است. دیدن خیمههای سیاه عشایری، گلههای گوسفند و بز، اسبهای آزاد در مرتع و صدای زنگولهها، حال و هوای اصیل کوردستان را به تصویر میکشد. به دلیل دور بودن از هرگونه آلودگی نوری شهرها، آسمان شب در کردنه تته به طرز باورنکردنی پرستاره است و برای عکاسی از راه شیری بینظیر است.
در یک کلام، مسیر دزلی به کردنه تته در سروآباد، یک سفر عمیق به دل طبیعت بکر زاگرس است که از دیدگاههای جنگل، کوه، مرتع و فرهنگ عشایری، هیچ کمبودی برای یک طبیعتگرد حساس ندارد.
گروه گزارش