“آژنگ نیوز”:محققان دریافتهاند که چگونه میتوان با استفاده از میدان مغناطیسی زمین، سفالهای باستانی تقلبی را تشخیص داد قطب شمال مغناطیسی در طول هزارهها تغییر کرده و سرنخهایی را در مواد معدنی تشکیلدهنده آثار باستانی رسی به جا گذاشته است.تیمی در موسسه اقیانوسشناسی اسکریپس در دانشگاه کالیفرنیا، سن دیگو، روش جدید خود را در مطالعهای که این هفته در مجموعه مقالات آکادمی ملی علوم منتشر شد، شرح میدهند.
طبق بیانیهای از سوی این موسسه، این تکنیک میتواند به حذف آثار باستانی جعلی در سراسر جهان کمک کند. یوآو واکنین، یکی از نویسندگان این مطالعه، در این بیانیه میگوید: “امیدوارم روش جدید ما برای متصدیان موزه که مایل به نمایش فقط آثار باستانی معتبر هستند، برای باستانشناسان و مورخانی که جوامع خالق آنها را مطالعه میکنند و برای مقامات اجرای قانون در تلاش برای از بین بردن تجارت غیرقانونی آثار باستانی، که شامل غارت مکانهای باستانی و جعل است، مفید باشد.
لیزا تاکس، یکی از نویسندگان این مطالعه، نمونهها را در یک دستگاه مغناطیسزدای حرارتی قرار میدهد. موسسه اقیانوسشناسی اسکریپس در دانشگاه کالیفرنیا، سن دیگو
یوآو واکنین، متخصص در تاریخگذاری باستانشناسی-مغناطیسی، در سال ۲۰۲۲ به ویتوریا بنزین از آرتنت گفت: «وقتی ذرات رس در کوره پخته میشوند، میدان مغناطیسی آنها به سمت قطب شمال مغناطیسی زمین جهتگیری میکند. دلیل این امر این است که اشیاء رس حاوی مواد معدنی فرومغناطیسی هستند.» او گفت: «در سطح اتمی، میتوان سیگنال مغناطیسی این مواد معدنی را مانند یک سوزن کوچک قطبنما تصور کرد.» محققان مینویسند: آن سیگنال مغناطیسی که در ذرات بزرگ رس هنگام خنک شدن منجمد میشود، مغناطش پسماند حرارتی (TRM) نامیده میشود. از آنجا که محل قطب دائماً در حال تغییر است، TRM سفالهای باستانی در جهتی کمی متفاوت از سفالهای ساخته شده امروزی قرار میگیرد.
اما محققان مینویسند، پس از خنک شدن رس، در معرض «یک میدان ژئومغناطیسی محیطی در جهتی متفاوت» قرار میگیرد. همانطور که واکنین میگوید، طی قرنها، برخی از مواد معدنی خاک رس، سیگنال دوم و ضعیفتری دریافت میکنند: سابقهای از شدت و جهت متفاوت میدان مغناطیسی. این سیگنال، مغناطش پسماند چسبناک (VRM) نامیده میشود.
دانشمندان بیش از یک قرن است که از VRM اطلاع دارند و سعی کردهاند از آن برای تاریخگذاری رویدادهای زمینشناسی استفاده کنند. اما این سیگنال آنقدر ضعیف است که محققان معمولاً آن را به عنوان “نویز” در نظر میگیرند، مانعی در مقابل TRM.
واکنین و همکارانش برای مطالعه خود، ۴۵ نمونه سفال را آزمایش کردند: ۴ تکه سفال باستانی کاوششده، ۱۵ کوزه انبار سلطنتی باستانی کاوششده، ۶ ظرف سفالی مدرن پختهشده در کورههای سنتی، ۱۶ مهر سفالی پختهشده در کورههای مدرن و ۴ ظرف سفالی سوغاتی فروختهشده دربازار. محققان این نمونهها را پختند و آنها را با افزایش ۱۸ درجه فارنهایت گرم کردند. هدف آنها اندازهگیری نقطهای بود که سیگنالهای VRM هر قطعه ناپدید میشوند و فقط TRMها باقی میمانند. واکنین میگوید: «وضوح مورد نیاز ما خیلی بالا نیست؛ ما فقط میخواهیم بدانیم که آیا یک شیء باستانی است یا مدرن.» محققان تشخیص دادند که هر نمونهای که قدمت آن بیش از یک هزاره باشد، باید حداقل تا ۲۳۴ درجه فارنهایت گرم شود تا VRM آن پاک شود. در همین حال، VRMهای نمونههای سفالی جدید را میتوان در دماهای پایینتر پاک کرد.
لیزا تاکس، نویسنده همکار، در این بیانیه میگوید: «مصنوعات جعلی در چین، مکزیک و هر کشور غنی از نظر باستانشناسی دیگر، «بهویژه در مکانهایی که خیانت فراوان است»، تکثیر میشوند.» در این مطالعه، محققان به مورد «استودان جیمز»، یک جعبه دفن احتمالاً جعلی که ظاهراً متعلق به برادر عیسی مسیح بوده است، اشاره میکنند.
تصویری از یک اثر باستانی جعلی و یک اثر باستانی واقعی اثر یوآو واکنین
نویسندگان همکار مینویسند که پس از یک محاکمه جنایی هفت ساله، «دادگاه حکم داد که جعل آن فراتر از شک معقول ثابت نشده است». آنها مینویسند که این تیم قبلاً روش جدید خود را روی سه «اثر باستانی با اصالت مشکوک» که توسط سازمان آثار باستانی مصادره شده بود، امتحان کرده است. نتایج آنها نشان میدهد که هر سه اثر سفالی در واقع در دوران باستان پخته شدهاند.
این موضوع کاربرد دیگر این روش را روشن میکند: یافتن آثار باستانی واقعی که غارت شده و به طور غیرقانونی معامله شدهاند – یک نبرد مداوم دیگر برای محققان. واکنین میگوید: «در زمینه احراز هویت مشکلی وجود دارد: در یک طرف دانشمندانی هستند که یافتههای خود را منتشر میکنند و در طرف دیگر جاعلانی هستند که کار خود را مخفیانه انجام میدهند. بنابراین برای ما دشوار است که از جاعلان جلوتر باشیم زیرا آنها میتوانند مقالات ما را بخوانند و راههایی برای فریب روشهای ما پیدا کنند.»
گروه گزارش