“آژنگ نیوز”:هتل پانکراس رنسانس شهر لندن که پیشتر با نام «هتل بزرگ میدلند شناخته میشد، بدون شک یکی از خیرهکنندهترین شاهکارهای معماری دوران ویکتوریا در بریتانیا و شاید جهان است. اگرچه ایستگاه راهآهن مجاور آن در سال ۱۸۶۸ افتتاح شد، خود هتل در سال ۱۸۷۳ میلادی درهای خود را به روی عموم گشود.اما مهمترین ویژگی آن استفاده از فرشهای بسیار زیبای ایرانی در کف این هتل است ، که داستان بسیار جذابی از تقاطع هنر شرق و معماری غرب است.
۱. چرا فرش ایرانی در یک هتل ویکتوریایی؟
در قرن نوزدهم (دوران طلایی امپراتوری بریتانیا)، فرشهای ایرانی نماد اشرافیت، ثروت و (ظرافت و تکامل) محسوب میشدند. اشراف زادگان بریتانیایی و هتلهای مجلل آن زمان، برای نشان دادن جایگاه و لوکس بودن فضای خود، به شدت به فرشهای دستباف ایران (به ویژه از شهرهای تبریز، کاشان، کرمان و اصفهان) وابسته بودند. بنابراین، وقتی این هتل پس از سالها تخریب و رکود، در سال ۲۰۱۱ با بودجهای بالغ بر ۲۰۰ میلیون پوند بازسازی شد، طراحان داخلی برای حفظ اصالت تاریخی آن، تصمیم گرفتند دقیقاً همان حس لوکسیت دوران ویکتوریا را با استفاده از فرشهای اصیل ایرانی بازآفرینی کنند.
۲. تضاد زیباییشناسی: معماری گوتیک در برابر هنر ایرانی
معماری این هتل که توسط «جورج گیلبرت اسکات» طراحی شده، سبکی گوتیک احیا شده دارد. این یعنی فضای هتل پر از سنگهای قرمز، قوسهای تیز، ستونهای عظیم، چوبهای تراشخورده تیره و آهنهایForged است؛ فضایی که به طور طبیعی سرد، صلب و «مردانه» به نظر میرسد.
نقش فرشهای ایرانی در اینجا ایجاد تعادل است. فرشهای ایرانی با نقوشگیاهی (اسلیمی)، گلها (مانند گل محمدی و لاله)، خطوط منحنی و رنگهای گرم (قرمز اخرایی، سرمهای، عسلی و کرم)، حالت «زنانه»، نرمی و گرما را به این فضای سنگی و سرد تزریق میکنند. این تضاد، شکوه بینظیری خلق کرده است.
۳. ویژگیهای فرشهای به کار رفته در هتل پانکراس
در بازسازی این هتل، فرشها به صورت تصادفی انتخاب نشدند. ویژگیهای آنها عبارتند از:
طرحهای لچکترنج و گلدار: بیشتر این فرشها دارای طرحهای کلاسیک ایرانی هستند که با پردههای مخمل زردرنگ و کاغذ دیواریهای طرحدار اتاقها و راهروهای هتل هماهنگی کامل دارند.
تراکم بافت بالا (ریزبافت): از آنجا که این فرشها در یک فضای عمومی با تردد بسیار بالا پهن شدهاند، باید از نوع فرشهای شهرهایی مثل تبریز یا کاشان با تراکم گرههای بالا بوده تا در برابر سایش مقاومت کنند.
رنگپردازی آرامبخش: برخلاف برخی فرشهای ایرانی که رنگهای بسیار تند و جیغ دارند، فرشهای انتخاب شده برای پانکراس پالت رنگی پخته و کهن دارند تا با نورپردازی کمسوی چراغهای کریستالی دوران ویکتوریا سازگار شوند.
۴. فرشها کجا استفاده شدهاند؟
راهروها و سالنهای اصلی: به جای استفاده از موکتهای یکدست امروزی، در بسیاری از راهروهای هتل از قالیچهها و فرشهای ریزبافت استفاده شده است که چشم را تا انتهای راهروی طویل و خمیده هتل میخکوب میکند.
پلههای اصلی: پلههای معروف این هتل که در فیلمهایی مثل هری پاتر و شاهزاده دزدیده شده هم دیده شده، با فرشهای راهپلهای بسیار ظریف پوشانده شدهاند که شبیه به جریانی از ابریشم و رنگ از بالای پله به پایین جریان دارد.
سوئیتهای VIP: در اتاقهای سوئیت رویال، فرشهای ایرانی به عنوان تکههای مرکزی (Center Pieces) زیر مبلمانهای چوبی گرانقیمت کار شدهاند.
حضور این فرشها در قلب لندن، فراتر از یک دکوراسیون صرف است. این فرشها سفرنامههای بیصدایی هستند که در کف یکی از مهمترین بناهای تاریخی اروپا پهن شدهاند. آنها به هزاران توریستی که روزانه از این هتل و ایستگاه مجاور آن (که به پاریس متصل است) بازدید میکنند، نشان میدهند که هنر ایرانی نه تنها در موزهها محبوس نشده، بلکه همچنان زنده است و میتواند با شکوهترین سبکهای معماری غربی رقابت کرده و آن را تکمیل کند.
گروه گزارش