“آژنگ نیوز”:طرح آتش روشن کردن روی ماه!برای اولین بار،از سوی ناسا اجرا می شود.در صورت انجام این آزمایش، این اولین باری خواهد بود که بشر سیاره دیگری را آتش میزند. به گفته آژانس فضایی، هدف این است که درک بهتری از چگونگی رفتار شعلهها در شرایط اضطراری در ماموریتهای سرنشیندار آینده برنامه آرتمیس به مریخ و فراتر از آن داشته باشیم. این ماموریتها به گسترش دسترسی بشریت و آنچه در مورد منظومه شمسی میدانیم کمک خواهند کرد.
ناسا در صفحه وب آزمایش «اشتعالپذیری مواد روی ماه» یا «FM2» میگوید: «از آنجایی که آتش میتواند یک خطر فاجعهبار برای پروازهای فضایی و اکتشافات شدید انسانی باشد، FM2 گامی حیاتی در تعیین اشتعالپذیری مواد و ایمنی آنها برای ماموریتهای آینده است.» ناسا خاطرنشان میکند که یکی از مشکلات این است که برخی از موادی که در زمین قابل اشتعال نیستند، میتوانند در فضا قابل اشتعال باشند.
دلیل این امر این است که این مواد ممکن است در غلظت اکسیژن کمتر در گرانش ماه نسبت به گرانش زمین بسوزند. امیلی جانسون، مدیر پروژه آزمایش، در پادکست ۲۰۲۵ توضیح داد: «مثلاً بعضی مواد هستند که هنگام سوختن، به صورت تودههایی، تقریباً مانند قطرات کوچک اشک، از آنها جدا میشوند. و میتوانید تصور کنید که اگر در محیطی با جاذبه کم یا جاذبه جزئی باشید، آن قطرات کوچک اشک اساساً به گویهای آتشین کوچکی تبدیل میشوند که میتوانند شناور شوند و چیز دیگری را آتش بزنند.» او گفت: «بنابراین درک خواص مختلف مواد مختلف در مقیاسهای مختلف شعله نیز بسیار مهم است.» شعلهها در ماه متفاوت از زمین رفتار میکنند.
شکل کلاسیک شعله در زمین زمانی ایجاد میشود که جاذبه، هوای سردتر و متراکمتر را به پایین میکشد. این اتفاق برای شعلههای روی ماه یا در شرایط بیوزنی در ایستگاه فضایی بینالمللی نمیافتد. طبق یک پست وبلاگ ناسا از سال ۲۰۲۳، «در شرایط ریزگرانش، این جریان رخ نمیدهد و در ایستگاه فضایی، شعلههای با تکانه کم، گرد یا حتی کروی هستند.» در گرانش ماه، که حدود یک ششم گرانش زمین است، شعلهها کمی گردتر از شعلههای زمین هستند.
این آزمایش در واقعیت چگونه خواهد بود؟
خبر خوب این است که هیچکس آتش درست نمیکند. در عوض، دانشمندان یک محفظه احتراق رباتیک و مستقل – یک محفظه فلزی استوانهای – را در ماموریتی حامل محمولههای تجاری به سطح ماه میفرستند. این محفظه چهار نمونه آزمایشی را که از پنبه و فایبرگلاس و میلههای اکریلیک ساخته شدهاند، به آتش میفرستد. این محفظه شامل یک حسگر اکسیژن، ابزاری است که تابش الکترومغناطیسی را اندازهگیری میکند و دوربینهایی که نحوه رفتار آتش در گرانش ماه، از جمله سرعت گسترش آن را ثبت میکنند.
در چند دهه گذشته آزمایشهای آتش در شرایط ریزگرانش زیادی روی زمین انجام شده است، اما آزمایشها نشان دادهاند که ناسا به اطلاعات بیشتری نیاز دارد. محققان ناسا در مقالهای که اوایل امسال منتشر شد، نوشتند: «دسترسی مستقیم به ماه بهترین راه برای ارزیابی قابلیت اشتعال مواد روی ماه است. یک سری آزمایش گسترده برای بررسی کیفیت مواد در آنجا ایدهآل خواهد بود، اما چنین آزمایشهایی باید تا زمان استقرار حضور گسترده انسان در ماه به تعویق بیفتد.» در این مقاله آمده است که آزمایش جدید به پر کردن شکافهای دانش حیاتی در ایمنی آتشسوزی فضاپیما کمک خواهد کرد. یافتههای جدید میتواند به استانداردهای بهروز شده برای مواد فضاپیما منجر شود. طبق این مقاله، این ماموریت میتواند در اواخر امسال آغاز شود.
گروه گزارش