“آژنگ نیوز”:نقاشی‌های ایرانی سایه ندارند.زیرا برخلاف هنر غرب که سعی می‌کرد «دنیای مادی» و واقعی را نشان دهد، نگارگر ایرانی (مثل کمال‌الدین بهزاد) به دنبال نمایش «عالم مُثال» یا دنیای معنوی بود. در این دنیا، زمان و مکان مطرح نیست، به همین دلیل در مینیاتورها نور از یک سمت نمی‌تابد و سایه وجود ندارد.
همه چیز در اوج درخشش و وضوح است. همچنین از «پرسپکتیو مقامی» استفاده می‌شد؛ یعنی هر کس مقام بالاتری داشت، در صفحه بزرگتر یا بالاتر کشیده می‌شد، نه اینکه چون نزدیک‌تر است بزرگتر باشد.نکته کلیدی نیز آن است که رنگ لاجوردی و طلایی در نگارگری ایرانی نماد آسمان و عالم معنا هستند.
نویسنده:رویین پاکباز (نقاش ایرانی)
گروه تاریخ