“آژنگ نیوز”:شرط بندی در واقع نوعی از قمار است و تعجب در این است که برخی از افراد بشر بر سر چه مسائل عجیب و غریبی شرط بندی کرده و برخی حتی جان خود را که عزیزترین چیزهاست برای موفقیت در این راه بخطر انداخته اند .
اینک برای نمونه چند فقره از شرط بندی های عجیب و غریب را برای شما ذکر میکنیم پاره ای از این شرط بندیها را نمیتوان باور کرد؛ ولی همه مستند باسناد صحیح و تاریخی میباشد.
سر « والتررالی» یعنی همان کسی که نهال توتون و سیب زمینی را از امریکا باروپا آورد و بسرعت در همه جهان منتشر کرد ، روزی با ملکه الیزابت بر سر وزن دود تنہا کو شرط بست. رالی اظهار میداشت که متجاوز از نصف وزن توتون دود است. ملکه الیزابت میگفت دود وزن چندانی ندارد. در نتیجه پانصد لیره شرط بندی شد و رالی این شرط را بوسیله وزن کردن تو تون قبل از خاکستر شدن و سپس وزن کردن خاکستر آن برد .
فروش اسکناس
چند سال پیش از این « فرد بارنس » هنر پیشه کمدی معروف انگلیسی با یکی از دوستان خود شرط کرد که اگر
۵۰ اسکناس یک پوندی را در یک سینی گذاشته و در یکی از میدانهای معروف لندن آنها را به مردم عرضه بدارد نخواهد توانست در ظرف پنج دقیقه همه آنها را بفروش برساند(مثلاپنج اسکناس یک پندی را بایک اسکناس ۵ پوندی تعویض کند). یعنی هیچکس آنها را در طی این زمان نخواهد خرید. بارنس شرط را برد، زیرا پس از۵ دقیقه فقط یک اسکناس بفروش(با پول خُرد تعویض شده بود) رفته بود .
ده سال زندانی
یکی از عجیب ترین شرط های تاریخ ، در سال ۱۸۹۰ رخ داد. میان یک نفر امریکایی بنام والتر هستینگ و یک فرد انگلیسی بنام لرد سیل گفتگو بر سر این بود که هیچکس داوطلبانه حاضر نخواهد شد ده سال در زندان بماند.
هستینگ عقیده داشت این کار ممکن است و برای بکرسی نشاندن حرف خود حاضر شد خودش ده سال زندانی گردد.
وی روز دوم ماه مه سال ۱۸۶۰ وارد زندان کوچکی در خانه خود « لرد سیل گشت. مقداری کتاب شمع و لوازم تحریر با خود بزندان اختیاری خویش برده و ده سال تمام هیچکس حتی لرد سیل را ملاقات ننمود و روز اول ماه مه ۱۸۷۰ از آن زندان خارج شد و ۵۰ هزار لیره انگلیسی دریافت کرد .
از لندن تا اسلامبول
در ۳۱ سپتامبر سال ۱۷۸۸ یکی از اهالی ایرلند شرط بست پیاده از لندن تا اسلامبول یکسره برود و برگردد و
۲۰ هزار لیره دریافت دارد؛ ولی پس از یکهفته این شخص ناپدید شد و خبری از او نرسید. متعاقب او شخص دیگری بنام « بوک و یلی » شرط بست که یکساله پای پیاده از لندن تا اورشلیم برود به جز جاهایی که گذشتن از آب ضروری بود.
مشارالیه این مسافت را نه ماهه بانجام رساند و ثروت قابل ملاحظه ای بجنگ آورد.
مردم او را از این بعد همواره و یلی اور شلیم میخواندند. دو هفته پس از مراجعت از اورشلیم شرط بست از طبقه سوم عمارتی در کالسکه ای که در حال حرکت است بجهد و سه ماه در نتیجه بردن این شرط بستری گردید .
دوک اف نور تمبرلاند » شرط بست فاصله میان «مونترال » و « اتاوا » را که ۱۱۱ میل انگلیسی (۱۸۵) کیلو متر است، ۳روزه طی کند. با آنکه چله زمستان و یخبندان بود بدون بالاپوش راه افتاد و شرط را برد .
یکسال در راه آهن
یک شرط بندی مضحک دیگر در سال ۱۹۰۶ میان یک نماینده بازرگانی اتریشی و یکنفر همکار آمریکالیش بعمل آمد. نمایندگان بازرگانی معمولا برای معرفی کالای خود ، ناچار به مسافرتهای طولانی هستند.
شخص اتریشی شرط بست که یکسال تمام درقطارراه آهن مسافرت کند وهر گزخارج نشود. بنابراین در نیمه شب سی و یکم دسامبر سال ۱۹۰۹ در قطاری که میان وین سالز بورک لینتس و اینسبورگ رفت و آمد می کرد سوار شد و
یکسال تمام از این شهر بآن شهر سفر میکرد .این شخص شام و ناهار خود را در قطار صرف میکرد،در قطارمی خوابید و همانجا لباسش را عوض می کرد و بنحوی که ممکن بود ؛خود راشستشو می داد.
در آخر این مدت دچار زکام سختی گردید ؛ولی از پیاده شدن امتناع ورزیده و رنج بسیار تحمل نمود و روز اول سال ۱۹۰۷ از ترن خارج شده ، هزار و دویست لیره انگلیسی دریافت کرد.
گروه تاریخ