“آژنگ نیوز”:ادریس اول،اولین پادشاه لیبی تازه استقلال یافته؛ در چنین روزی در سال ۱۹۵۱ میلادی شد.محمد ادریس سنوسی(ادریس اول) (۱۸۹۰-۱۹۸۳) پسر یکی از رهبران اخوان المسلمین سنوسی بود که رهبری را از او به ارث برد و به مهمترین چهره سیرناییکا، منطقهای که در حال حاضر در شمال شرقی لیبی واقع شده است، تبدیل شد.
پس از جنگ جهانی اول، امپراتوری عثمانی از بین رفت و ملت مستقل ترکیه آن را جدا کرد. ترکیه استانهای سیرنایکا، تریپولیتانیا و فزان خود را به ایتالیا واگذار کرد. در مجموع این سه استان لیبی نامیده شدند. ایتالیاییها به ادریس خودمختاری قابل توجهی در قلمرو خود دادند و در سال ۱۹۲۲ او حکومت خود را بر طرابلس گسترش داد. با این حال، بعداً در همان سال بنیتو موسولینی در ایتالیا به قدرت رسید و مصمم بود که کنترل مستقیم بر سه بخش لیبی را به دست گیرد. ایتالیاییها به طرز وحشیانهای مردم لیبی را سرکوب کردند. بسیاری از آنها در اردوگاههای کار اجباری نگهداری شدند و بیش از ۱۲۰۰۰ نفر اعدام شدند. ادریس در دسامبر ۱۹۲۲ به مصر گریخت.
او سالها علیه استعمار ایتالیا در این منطقه جنگید و پس از حمله بزرگ ایتالیا ، مجبور شد برای دههها به مصر مهاجرت کند. در میان نقاط عطف او، اعلام استقلال سیرناییکا را میبینیم که دو سال قبل از استقلال لیبی بود. قطع روابط با ایتالیا، لیبی را به اولین مستعمره آفریقایی تبدیل کرد که به استقلال دست یافت و به عنوان الگویی برای بسیاری دیگر عمل کرد.
ادریس در آن زمان قدرت تمام قلمرو ملت جدید را به دست آورد و تأیید کرد که یکی از اهداف اصلی او ایجاد احساس وحدت در بین همه مردم مناطق مختلف کشور بوده است. در سال ۱۹۶۷، او اولین نشانههای آشکار مخالفت با گرایش خود به سیاستهای طرفدار غرب و عدم مداخله را تجربه کرد، عمدتاً زمانی که از شرکت در جنگ شش روزه بین اسرائیل و کشورهای عربی خودداری کرد.
نارضایتی مردم از سیاست او افزایش یافت تا اینکه سرانجام کودتای نظامی معمر قذافی در سال ۱۹۶۹ به سلطنت او پایان داد. در آن زمان ادریس در خارج از کشور تحت درمان پزشکی بود. او در سال ۱۹۶۱ درگذشت.
گروه گزارش