“آژنگ نیوز”:کشف هنر سنگی ده هزارساله در فلات ام اراک در جنوب سینای مصر.باستانشناسانی که در جنوب سینای مصر مشغول به کار هستند، یک پناهگاه سنگی بزرگ در فلات ام اراک شناسایی کردهاند که تقریباً ۱۰۰۰۰ سال فعالیت انسانی را در خود جای داده است. این مکان در حدود ۵ کیلومتری شمال شرقی معبد سرابیت الخادم و در نزدیکی مناطق باستانی معدن مس و فیروزه قرار دارد. هیئتی از شورای عالی آثار باستانی، طی یک بررسی منطقهای، به راهنمایی یکی از ساکنان محلی، شیخ ربیع برکات، این پناهگاه را شناسایی و مستندسازی کرد. ۱۰۰۰۰ سال هنر سنگی در فلات ام اراک در جنوب سینای مصر کشف شد.
پناهگاه ماسهسنگی بیش از ۱۰۰ متر در امتداد لبه شرقی فلات امتداد دارد. عمق آن از حدود ۲ تا ۳ متر متغیر است. ارتفاع سقف از تقریباً ۱.۵ متر در نزدیکی ورودی تا حدود نیم متر در داخل کاهش مییابد. از این موقعیت مرتفع، فلات مشرف به دشت وسیعی است که به سمت شمال به سمت فلات تیح امتداد دارد. محققان معتقدند که مردم از این مکان به عنوان نقطه دیدبانی و محل استراحت در دورههای مختلف استفاده میکردند. قدیمیترین تصاویر در نزدیکی ورودی ظاهر میشوند و بر اساس سبک و تکنیک، قدمت آنها به بین ۱۰۰۰۰ تا ۵۵۰۰ سال قبل از میلاد مسیح میرسد. هنرمندان بسیاری از این صحنهها را با رنگدانه قرمز در سراسر سقف نقاشی کردهاند. آنها حیوانات رایج در منطقه را در دوران ماقبل تاریخ نشان میدهند. یک صحنه حکاکی شده در نقش برجسته فرورفته، شکارچی را در حال کشیدن کمان به سمت یک بز کوهی نشان میدهد که چندین سگ شکاری در کنارش هستند. این ترکیببندی منعکس کننده زندگی روزمره و شیوههای معیشتی در میان جوامع اولیه در سینا است.
تعدادی از کتیبهها متعلق به نبطیها هستند، مردمی که بین حدود ۴۰۰ پیش از میلاد و ۲۰۰ میلادی شکوفا شدند و به خاطر پترا در اردن امروزی شناخته میشوند. کتیبهها و نقاشیهای اضافی از اواخر دوران باستان تا دوره قرون وسطی، تقریباً بین قرن ششم تا پانزدهم میلادی، قدمت دارند. علائم هندسی، از جمله اشکال X، مربع، بیضی و هلال، در سراسر پناهگاه دیده میشوند که با ابزارها و روشهای مختلف ایجاد شدهاند.
حفاری در داخل پناهگاه، رسوبات ضخیمی از مدفوع حیوانات را نشان داد که نشان دهنده استفاده از آن به عنوان پناهگاه برای مردم و دامها در هنگام باران و هوای سرد در دورههای بعدی است. باستان شناسان همچنین تقسیمات سنگی کم ارتفاعی را ثبت کردند که واحدهای کوچک زندگی را تشکیل میدادند. در مرکز این فضاها، لایههایی از خاکستر و مواد سوخته پیدا کردند که گواهی بر استفاده مکرر از اجاق است. ابزارهای سنگ چخماق و سفالهای به دست آمده، سکونت طولانی مدت در این منطقه را بیشتر تأیید میکنند. برخی از سرامیکها احتمالاً به پادشاهی میانه مصر مربوط میشوند، در حالی که برخی دیگر متعلق به قرن سوم میلادی تحت حکومت روم هستند.
گروه گزارش