“آژنگ نیوز”:دیل ارنهارت پدر، راننده مسابقات اتومبیلرانی استوک، بر اثر جراحات وارده در تصادفی در چنین روزی در سال ۲۰۰۱ میلادی دردور آخر مسابقات دیتونا ۵۰۰ درگذشت.رالف ارنهارت، پدر دیل، در دهه ۱۹۶۰ در جنوب شرقی آمریکا با خودروهای استوک مسابقه میداد و به پرورش اشتیاق پسرش به این ورزش کمک کرد. ارنهارت جوان در سال ۱۹۶۷ دبیرستان را ترک کرد تا علاقهاش به مسابقات اتومبیلرانی را دنبال کند. در سال ۱۹۷۵، او اولین حضور خود در جام وینستون نسکار را در مسابقات جهانی ۶۰۰ در شارلوت، کارولینای شمالی انجام داد.
او به عنوان راننده پاره وقت در این مسابقات ادامه داد تا اینکه در سال ۱۹۷۹ به طور تمام وقت در سری مسابقات وینستون کاپ به مقام قهرمانی رسید. در آن سال، او ۱۷ بار در بین ۱۰ نفر برتر قرار گرفت و عنوان تازهکار سال را به دست آورد. در سال ۱۹۸۰، او با ۵ پیروزی و ۱۹ بار در بین پنج نفر برتر، اولین عنوان قهرمانی جام وینستون خود را به دست آورد. ارنهارت ۶ عنوان قهرمانی دیگر جام وینستون (۱۹۸۶-۸۷، ۱۹۹۰-۹۱، ۱۹۹۳-۹۴) را به دست آورد که با رکورد ریچارد پتی در دوران حرفهایاش برابری میکند.
علیرغم موفقیتش در این سری مسابقات، ارنارد در رویداد برتر نسکار، دیتونا ۵۰۰، با مشکل مواجه شد و ۱۹ بار شکست خورد تا اینکه در سال ۱۹۹۸ پرچم شطرنجی را دریافت کرد. ارنارد در بیشتر دوران حرفهای خود، محبوبترین و جنجالیترین راننده نسکار بود. او به عنوان یک راننده تهاجمی که از دستاندازها و پیچهای مسابقات اتومبیلهای معمولی لذت میبرد، شهرت یافت. او در محافل اتومبیلرانی به عنوان “ترساننده” شناخته میشد و دیدن ماشین شماره ۳ در حال حرکت او، یک شورلت مونت کارلو مشکی، در آینه عقب، بسیاری از رانندگان را به وحشت میانداخت.
او اغلب به دلیل رانندگی تهاجمیاش درگیر جنجالها بود، اما همچنان چهرهای محبوب در بین طرفداران باقی ماند. متأسفانه، او در یک تصادف با سرعت بالا در طول مسابقات دیتونا ۵۰۰ در سال ۲۰۰۱ جان خود را از دست داد و این امر باعث ارزیابی مجدد اقدامات ایمنی در این ورزش شد. دیل ارنهارت میراثی از خود به جا گذاشت که از طریق پسرش، دیل ارنهارت جونیور، ادامه مییابد و پس از مرگش، نام او در چندین تالار مشاهیر ورزشهای موتوری ثبت شده است که به پاس سهم قابل توجهش در مسابقات اتومبیلرانی، مورد تقدیر قرار گرفته است.
گروه گزارش