“آژنگ نیوز”:الکساندر پوشکین، نویسنده روس، در دوئلی که برای دفاع از ناموس همسرش برگزار شد، در چنین روزی در سال ۱۸۳۷ میلادی کشته شد. شاعر، رماننویس، نمایشنامهنویس و نویسنده داستان کوتاه روسی بود. او اغلب بزرگترین شاعر کشورش و بنیانگذار ادبیات مدرن روسیه محسوب میشود.
پدر پوشکین از یک خانواده قدیمی بویار بود؛ مادرش نوه آبرام هانیبال بود که طبق سنت خانوادگی، شاهزادهای حبشی بود که به عنوان برده در قسطنطنیه (استانبول) خریداری و توسط پتر کبیر به فرزندی پذیرفته شد و پتر کبیر به رفیق او تبدیل شد. پوشکین او را در یک رمان تاریخی ناتمام به نام «آراپ پترا ولیکوگو» (۱۸۲۷؛ سیاهپوست پتر کبیر) جاودانه کرد. مانند بسیاری از خانوادههای اشرافی در اوایل قرن نوزدهم روسیه، والدین پوشکین فرهنگ فرانسوی را پذیرفتند و او و برادر و خواهرش صحبت کردن و خواندن به زبان فرانسوی را آموختند.
آنها بیشتر تحت مراقبت مادربزرگ مادری خود بودند که به ویژه داستانهایی از اجداد الکساندر به زبان روسی برایش تعریف میکرد. او از آرینا رودیونونا یاکوولوا، پرستار پیرش، یک رعیت آزاد شده (که به عنوان پرستار تاتیانا در یوگنی اونگین جاودانه شده است)، داستانهای عامیانه روسی را شنید.
تابستانها در ملک مادربزرگش در نزدیکی مسکو، با دهقانان صحبت میکرد و ساعتها را به تنهایی میگذراند و در دنیای رؤیاهای کودکی باهوش و خیالپرداز زندگی میکرد. او در کتابخانه پدرش زیاد مطالعه میکرد و از مهمانان ادبی که به خانه میآمدند، الهام میگرفت. در سال ۱۸۱۱، پوشکین وارد لیسئوم امپراتوری تازه تأسیس در تزارسکویه سلو (که بعدها به پوشکین تغییر نام داد) شد و در آنجا فعالیت ادبی خود را با انتشار (۱۸۱۴، در وستنیک اروپا، «پیامآور اروپا») رساله منظوم خود «به دوستم، شاعر» آغاز کرد. او در اشعار اولیه خود، از سبک معاصران مسنتر خود، شاعران رمانتیک، کی. ان. باتیوشکوف و وی. ای. ژوکوفسکی، و شاعران فرانسوی قرن ۱۷ و ۱۸، به ویژه ویکمت دو پارنی، پیروی میکرد.
در دوران تحصیل در لیسئوم، او همچنین اولین اثر بزرگ تکمیلشده خود، شعر عاشقانه «روسلان و لودمیلا» (۱۸۲۰؛ Ruslan and Ludmila) را آغاز کرد.این شعر برای پوشکین شهرت به ارمغان آورد و ژوکوفسکی پرتره او را با کتیبه «به شاگرد پیروز از استاد شکستخورده» به شاعر تقدیم کرد.
گروه گزارش