“آژنگ نیوز”:مجسمه های آقای علی اکبر صنعتی در سال ۱۳۲۳ در نمایشگاه خود او درمحل انجمن شیر و خورشید سرخ ایران درمیدان سپه به معرض نمایش گذاشته شد.صنعتی دراین زمان،هنرمند جوانی است که هنوز درمراحل بین بیست وسی سالگی را طی میکرد ،ولی آثاری که ازخود بوجود آورده بود ،وی را استادی پر تجربه ،معرفی می کرد .
آقای صنعتی درپیکر سازی ونقاشی بارنگ وهمچنین نقاشی با قطعات کوچک سنگ و دیگر هنرهای ظریفه مهارت فراوان داشت.اوآثار خود رابرای نخستین بار دریک نمایشگاه برای تماشای عموم گرد آورده بود و ظهور یک پیکر ساز بزرگ را به دوستداران هنر اعلام نمود.

بازدید کنندگان از نمایشگاه؛ در وسط سالن نمایشگاه صنعتی ،مردی را ملاحظه میکردند که مشغول ساختن مجسمه ای از « میرزا آقاخان کرمانی » است . وقتی به او نزدیک میشدند .در قیافه مجسمه که نگاه میکردند؛متوجه میشدند که مجسمه دیگری را نگاه میکنند.زیرا هیکلی هم که در حال ساختن مجسمه میرزا آقاخان کرمانی بود؛مجسمه ای بوداز خود آقای صنعتی.
مجسمه های دیگری نیز در این نمایشگاه وجود داشت که هر یک حالت بخصوصی را نشان می داد.آقای صنعتی سعی کرده بود وضع روحی هریک ازصاحبان مجسمه ،رادر قیافه آنان پدیدار سازد.صنعتی دراین دوران؛بسیار پر کار و فعال است ودرمدتی کوتاه چندین مجسمه وتمثال زیادی تابلوساخته ودرنمایشگاه گذاشته بود.با این حال دست از ادامه بکار برنمی داشت وهروقت سری به آنجا زده میشد او را مشغول بکارمی دیدند.
صنعتی درباره کارخود دراین نمایشگاه گفت:«وقتیکه من مشغول کشیدن تابلو با ساختن مجسمه ای میشوم،همه چیزحتی وقت را فراموش میکنم .بارها شده که ظهر ناهار نخورده ام ومانند کسانی که مست باده ویا شیفته روی نکویی میشود،ازخود بیخودمیشوم .بعضی تصویر مینمایند این حال درمشاهده مناظر طبیعت یا هنگام غروب آفتاب یا دورنماهای کوهسار پیدا میشود.برای من اینطور نیست .

بنده به هر چیزی که نگاه میکنم این عوالم رامییابم ،مثلا قیافه پر چین و چروک و چشم های تورفته و گونه های خشکیده پیرزن یا پیر مردی همین حال را در من احیا مینماید ،چه پس از لحظه ای این چینها مانند جزر و مددریا بنظرم میآ ید و طوفان و شدائد و سختی زندگانی این بیچاره مانند فیلم سینما از جلو نظرم میگذرد و نمیتوانم همه تصورات خود را عرض کنم ، چه بعضى عوالم و احساسات است که به زبان و قلم نمی آ ید و همه آنها در دل میگذرد.
درمحافل فرهنگی آن زمان این باور وجود داشت که این هنرمند جوان که در تمام رشته های نقاشی آثاری از خود پدید آورده آینده درخشانی خواهد داشت.
این نمایشگاه از معدود بناهای باقی مانده در میدان توپخانه تهران در ضلع شمال غربی است که باقیمانده و با نام موزه صنعتی؛هم اکنون نیز دایر است.
تهیه و تدوین:حسن محرابی
گروه تاریخ
