“آژنگ نیوز”:اولین کبریت بی خطر توسط کارخانه کبریت سازی توکلی در سال ۱۳۲۹ خورشیدی در ایران ساخته شد.وقتی این مدل از کبریت وارد بازار شد از سوی خانواده های ایرانی و البته خارجیان مقیم ایران با استقبال فراوانی مواجه شد.زیرا این کبریت موجب جلوگیری از آتش سوزی های فراوان ناشی از کبریت افروخته شد.

کبریت بی خطر چه بود؟

یک آزمایش ساده و کوچک در این مورد ضروری بود.به این ترتیب یک کبریت معمولی را اگر آتش میزدید و پس از چند لحظه آنرا خاموش میکردید ؛متوجه می شدید که همچنان بر افروختگی و آتش آن در چوب کبریت باقی است.اغلب کسانی که از آتش کبریت استفاده میکردند بدون توجه به این آتش که هنوز در کبریت باقی بود.

کبریت - پایگاه اطلاع رسانی آژنگ

اغلب کسانی که از آتش کبریت استفاده میکردند بدون توجه به اینکه آتش هنوز در کبریت باقی است به این خیال که شعله آن خاموش شده ؛سهوا آن را روی قالی یا کف سالن و یا به گوشه ای پرتاب میکردند.یا حتی عده زیادی نیز کبریتی که شعله آن خاموش شده را دوباره در جعبه کبریت قرار می دادند. این کار خطرات فراوانی داشت. از جمله اینکه چون هنوز آتش در چوب کبریت باقی بود کم کم در اطراف خود رخنه کرده و موجب آتش سوزی میشد.

مطابق آماری که در نیمه اول سال ۱۳۲۹ خورشیدی اعلام شده بود؛بیش از ۷۰ درصد از آتش سوزی ها بر اثر اینگونه بی مبالاتی ها و بوسیله کبریت های معمولی ایجاد شده بود. با توجه به خطرات فراوانی که ذکر شد ؛کبریت بی خطر توکلی به بازار عرضه گردید.

وقتی این کبریت بی خطر توکلی روشن میشد ؛پس از چند لحظه وقتی خاموش میشد تنه کبریت به زغال تبدیل میشد و هیچگونه برافروختگی در آن باقی نمی ماند.این کبریت با تمام مزایایی که داشت با قیمت سایر کبریت های معمولی فروخته میشد.

کبریت2 - پایگاه اطلاع رسانی آژنگ

کارخانه کبریت سازی توکلی در تبریز از قدیمی ترین کارخانه های کبریت سازی در ایران بود.این کارخانه در سال ۱۲۹۷ خورشیدی ایجاد گردید.این کارخانه برای تولید کبریت های بی خطر جدید دستگاههای پیشرفته و جدید را وارد و نصب کرده بود.این کارخانه که زیر نظر کارشناسان آلمانی اداره میشد بیش از ۴۰۰ کارگر در آن مشغول بکار بودند و سالانه ۱۵۰ میلیون کبریت تحویل می دادند.

کیفیت مواد بکار رفته برای تولید کبریت بالا بود. مثلا از چوب درخت تبریزی و مواد شیمیایی بسیار خوب و گران استفاده میشد.حتی به ظرافت جعبه های کبریت هم توجه شده و جعبه های ظریف و زیبا و محکم تدارک دیده شده بود.تاکبریت رطوبت نگیرد.

نویسنده:حسن محرابی

گروه تاریخ

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *