“آژنگ نیوز”:چرا در کلیسا «آمین» میگویند؟چه در دعای خصوصی به آرامی گفته شود و چه در کلیسا با صدای بلند خوانده شود، این کلمه وزن و اهمیت خود را دارد. اما آیا تا به حال پرسیدهاید که چرا آمین میگوییم؟ این کلمه کوچک، تاریخی عمیق و معنایی قدرتمند در میان ادیان و قرنهای مختلف دارد.
ریشههای عبری و معنای تحتاللفظی کلمه «آمین» یک کلمه عبری است که به معنای واقعی کلمه به معنای «حقیقت»، «یقین» یا «باشد که چنین باشد» است. این کلمه در کتاب مقدس با ایمان، اعتقاد راسخ و باور گره خورده است. این کلمه در سراسر عهد عتیق و جدید یافت میشود و به عنوان اعلام تأیید عمل میکند و اغلب در پایان دعاها، دعاها و عبادتهای عمومی به کار میرود.
گفتن «آمین» عملی برای تصدیق حقیقت و ابراز موافقت با اراده کامل خداست. این کلمه ایمان به خلقت، عدالت و حاکمیت خدا را تأیید میکند، چه در پایان دعا گفته شود و چه پس از شنیدن پیامی قدرتمند. آمین در کتاب مقدس و سنت کلیسا در کتاب مکاشفه، عیسی مسیح «آمین، شاهد امین و صادق» نامیده میشود (مکاشفه ۳:۱۴) که این کلمه را مستقیماً به نقش او در تأیید … حقیقت خدا. این عبارت – «به کلیسای لائودیکه بنویس… آمین… شاهد امین و راست» – بر قدرت الهی کلمه تأکید میکند. در سراسر کتاب مقدس، کلمه آمین در پاسخ به کلام خدا ظاهر میشود. عباراتی مانند «همه مردم گفتند، آمین» نشان دهنده تأیید عمومی ایمان است. پولس بسیاری از نامههای خود را با آمین به پایان میرساند و آن را به عنوان بیانیهای از باور و ستایش تقویت میکند. در عهد جدید، عیسی اغلب آموزهها را با «حقیقتاً، حقیقتاً» (ترجمه شده از آمین) آغاز میکرد و بر حقیقت و وزن سخنان خود قبل از اینکه حتی آنها را بیان کند، تأکید میکرد.
اهمیت فرهنگی و مذهبی
دعا برای افراد مختلف معانی متفاوتی دارد. مسیحیان، یهودیان و مسلمانان همگی از آمین در دعاها و اعمال عبادی استفاده میکنند. این کلمه به عنوان پلی بین شخص و خدا عمل میکند – راهی برای پاسخ دادن، اعلام کردن و متعهد شدن به آنچه که تازه گفته شده است. چه بگویید «آه-من» یا «ای-من»، هدف همچنان همان است.
برخی گمانهزنیهایی در مورد ارتباط بین کلمه آمین و خدای مصری آمون مطرح کردهاند. اگرچه این نظریه در فرهنگ عامه دیده میشود، اما اکثر محققان بر این باورند که آمین کتاب مقدس از منابع عبری آمده است، نه مصری.
آمین به عنوان یک پاسخ شخصی و عمومی
این فقط پایان دادن به یک جمله نیست. این یک توافق شفاهی، پاسخی از روح و تأیید ایمان است. در کلیسا، هنگام ستایش یا هنگام دعا به تنهایی، به لحظهای از همسویی بین مؤمن و خدا تبدیل میشود.
از عیسی گرفته تا حواریونی مانند پطرس و پولس، آمین به عنوان یک نشانه کلامی از حقیقت، باور و اقتدار معنوی عمل میکرد. وقتی آن را میگویید، صدای خود را به قرنها شاهد وفادار اضافه میکنید.
گروه گزارش