“آژنگ نیوز”:شیوه لباسشویی دردوره قاجار متکی به زور بازو ونیز جویهای آب جاری در شهرتهران بود. به روایت جان ویشارد؛کمتر خانه ایرانی است که محلی خاصی برای لباس شویی داشته باشد بلکه شستشو در جویهای کوچک آبی که از کنار راهها میگذرد انجام می گیرد که سرپوشیده نیستند لباسها را هرگز نمیجوشانند و چون صابون گران است بسیاری از مردم از آن استفاده نمی کنند.
هیچ وسیله ای برای شستن لباس نیست آن را با دست چنگ میزنند و مالش میدهند یا بر تخته سنگی میگذارند و با چوب مسطحی بر آن می کوبند. بارها درباره آلودگی و نحوه استفاده خطرناکی که از جوی آب حاشیه گذرگاهها میشود تذکر دادیم.
زمانی به خاطر شیوع وحشتناک و با در تهران لباس شویی به این ترتیب را در بخشهایی از تهران ممنوع کردند و با جدیت از آن جلوگیری شد، اما مردم گویی به آن اعتنایی نداشتند خوی مادها و ایرانیها به سادگی تغییر نمی پذیرد.
منبع:کتاب بیست سال در ایران:نوشته جان ریشارد