“آژنگ نیوز”:دارچین از کجا آمده است؟نکته اینجاست که قرنها تاریخ در شیشه ادویه دارچین هایی که در آشپزخانه ها قرار گرفته اند؛ نهفته است.از مومیاییهای مصری گرفته تا لاتههای طعمدار با کدو حلوایی، دارچین ادویهای گرم و شیرین است که قرنهاست بشر را تحت تأثیر قرار داده است.این ادویه از پوست خشک و معطر یک درخت گرمسیری گرفته میشود – اگرچه همه دارچینها به طور یکسان تولید نمیشوند، بنابراین ارزش دارد که مراقب مواد «تقلبی» باشید.
دارچین سیلان از کجا میآید؟ ادویه دارچین واقعی از گونهای درخت به نامCinnamomum verum یاCinnamomum zeylanicum میآید.این درخت که بومی جزیره سریلانکا در جنوب آسیا است، درختی همیشه سبز از خانواده برگ بو است.هنوز هم گاهی اوقات به آن دارچین سیلان میگویند، زیرا این نام سریلانکا در دوران استعمار بریتانیا و تا سال ۱۹۷۲ بود. از آن زمان، این گونه به سایر نقاط جنوب آسیا و جنوب شرقی آسیا و همچنین بخشهایی از آمریکای جنوبی، جایی که آب و هوا به همان اندازه مطبوع و مناسب برای رشد درخت است، معرفی شده است.
دارچین چگونه تهیه میشود؟ برای تولید این ادویه، تولیدکنندگان درختان دو تا پنج ساله را هرس میکنند تا آنها را تشویق کنند که مانند بوته جوانه بزنند.سپس شاخههای جدید برداشت شده و پوست بیرونی آنها جدا میشود.پوست داخلی صیقل داده میشود، کشیده میشود، لایه لایه میشود و با دست به شکل پرک درمیآید که در نهایت هرس و خشک میشوند. پرکهای دارچین پس از خشک و ترد شدن کافی، بر اساس ضخامت و کیفیتشان با دقت درجهبندی میشوند.باارزشترین پرکها که به آلبا معروف هستند، بسیار نازک هستند و تولید آنها بسیار بیشتر از انواع پایینتر طول میکشد که اغلب به دارچین آسیاب شده تبدیل میشوند.
دارچین واقعی که به دلیل عطر لطیف و ظریفش مورد احترام است، مدتهاست که قیمت بالایی دارد.این ادویه ابتدا از طریق جاده ابریشم از آسیا به اروپا رسید و توسط تاجران ونیزی و جنوایی آورده شد و تا زمانی که به خریداران در اروپای غربی میرسید، میتوانست بیش از ۱۰۰ برابر قیمت اولیه خود به فروش برسد.تقاضای بالا برای ادویههایی مانند دارچین یکی از عواملی بود که عصر اکتشاف را در قرنهای ۱۵ و ۱۶ میلادی دامن زد.
امروزه، طبق گزارشها، پرهای دارچین با کیفیت خوب هنوز هم میتوانند حدود ۲۷ دلار در هر پوند قیمت داشته باشند. “دارچین تقلبی” مانند هر محصول با ارزش بالا، تاجران زیرک جایگزینهای ارزانتری پیدا کردهاند.دارچین کاسیا، که با نام دارچین چینی یا دارچین تقلبی نیز شناخته میشود، ادویهای است که از پوست درختی از همین خانواده به نامC. cassia تهیه میشود.علاوه بر این، گونههای مشابهی مانندC. burmanni (دارچین اندونزیایی یا پادانگ کاسیا) وC. loureiroi (دارچین سایگون) نیز وجود دارند. همه این جایگزینها عطر بسیار مشابهی با دارچین واقعیC. verum دارند، اگرچه سرآشپزهای خوشذوق به شما خواهند گفت که همه آنها طعم کمی متفاوتی دارند.
نکته قابل توجه این است که بوی آن به اندازه دارچین واقعی ملایم یا نامحسوس نیست، بلکه پررنگتر و تندتر است، مانند یک تزریق قوی به بینی. مگر اینکه خلاف آن ذکر شده باشد، دارچین موجود در قفسه ادویه شما به احتمال زیاد از یکی از این گونههای “جایگزین” است.حتی در این صورت، قوانین برچسبگذاری در برخی از نقاط جهان سهلانگارانه است و یافتن “دارچین واقعی” که با “دارچین تقلبی” برش داده شده یا کاملاً جایگزین شده است، غیرمعمول نیست. آیا دارچین برای شما مفید است؟ سینامالدئید ترکیب کلیدی مسئول عطر آرامشبخش آن است.برخی از محققان استدلال کردهاند که این ماده شیمیایی “ارزش دارویی زیادی” دارد و طیف وسیعی از بیماریها را از التهاب گرفته تا عفونتهای باکتریایی، سرطان و بیماریهای قلبی عروقی هدف قرار میدهد.
با این حال، شواهد فعلی بینتیجه است و مطالعات بیشتری برای اثبات هرگونه ادعای دارویی لازم است. با این اوصاف، دارچین در طول تاریخ در فرهنگهای مختلف به عنوان دارو مورد استفاده قرار گرفته است.مصریان باستان از آن به عنوان یک عامل مومیایی کننده (و طعم دهنده غذا) استفاده میکردند، در حالی که رومیها در درجه اول از آن به عنوان دارو استفاده میکردند.همچنین در طب سنتی چینی و آیورودا جایگاه برجستهای داشته است، جایی که اعتقاد بر این بود که به هضم غذا کمک میکند، گردش خون را بهبود میبخشد و به دفع عفونتها کمک میکند. در حالی که علم مدرن هنوز این کاربردهای قدیمی را به طور کامل تأیید نکرده است، استفاده از آن در طول هزارهها نشان میدهد که این ادویه ویژگی خاصی دارد.
گروه گزارش