“آژنگ نیوز”:کبوتران نامهبر در قرون وسطی، نقشی فراتر از یک پرندهٔ ساده داشتند؛ آنها بخشی از زیرساخت ارتباطی جهان کهن بودند. در آسیا، بهویژه در خاور نزدیک، استفاده از کبوتر برای انتقال پیام سابقهای طولانی داشت. یکی از روایتهای مشهور به شهر هاترا (الحضر) بازمیگردد؛ جایی که بنا بر منابع روایی، دختر حاکم شهر با استفاده از کبوتران نامهبر اطلاعاتی را به شاپور، شاه ایران، رساند و همین امر به سقوط شهری انجامید که پیشتر حتی امپراتور روم، سپتیمیوس سوروس، از فتح آن ناتوان مانده بود.
در دوران جنگهای صلیبی نیز شبکههای کبوتران نامهبر در سوریه و مصر فعال بودند. شماری از نویسندگان اروپایی و شرقی به وجود قرارگاههایی ویژه برای پرورش و نگهداری این کبوتران اشاره کردهاند.
آرنولد، اسقف لوبک، در روایت خود از جنگهای صلیبی به رهبری هنری ششم، شیوههای تربیت کبوتران نامهبر را شرح میدهد. لحن او ــ که بازتابی از نگرش مذهبی زمانه است ــ چنین القا میکند که این فن را «کفار» ابداع کردهاند و دشمنانشان بعدها از آنان تقلید کردهاند.
پس از سقوط بیروت در سال ۱۱۹۷ میلادی، برهموند، فرمانروای انطاکیه، با بهرهگیری از کبوتران نامهبر خبرهای امیدبخش را برای رعایای خود فرستاد. چند قرن بعد، خلیل دهری، نویسندهٔ عرب قرن پانزدهم میلادی، گزارش میدهد که در شهرهایی چون بلبیس، صالحیه، کاتیا و نیز ایستگاههایی موسوم به «بَریده» در مسیر جادهٔ سوریه، قرارگاههای منظم کبوتران نامهبر وجود داشته است.
این شواهد نشان میدهد که کبوتران، پیش از ظهور چاپ و تلگراف، ستون فقرات ارتباطات نظامی و سیاسی در بخش بزرگی از جهان بودند.
منبع:بخش یادداشت های کتاب :سفرنامه یوهان شیلت برگر(بردگی و سفرهای یوهان شیلت برگر در ایران ، اروپا،آسیا وآفریقا) نویسنده :یوهان شیلت برگر،مترجم :ساسان طهماسبی،انتشارت امیر کبیر،چاپ چهارم، ۱۴۰۲، صفحه ۲۷۶ و ۲۷۷
گروه تاریخ