“آژنگ نیوز”:صدها کفش چرمی مشکی مربوط به قرن نوزدهم به طرز مرموزی در ساحل پیدا شدند.صدها کفش چرمی قدیمی به طرز مرموزی در ساحلی در بریتانیا پیدا شدهاند. آیا ممکن است یک کشتی غرقشده ایتالیایی مربوط به قرن نوزدهم مسئول این کفیهای گمشده باشد؟ حدود ۲۰۰ کفش چرمی سیاه در ۱۸ دسامبر توسط گروه غیرانتفاعی «آکادمی ساحل» در طول یک پروژه مرمت صخرهای در امتداد سواحل اوگمور-بای-سی در ویل گلامورگان، جنوب ولز، کشف شد. طی هفته گذشته، این تعداد به ۴۳۷ عدد افزایش یافته است و اکنون کفشها در اوگمور و سه ساحل دیگر در نزدیکی آن دیده میشوند.
این سازمان در رسانههای اجتماعی اعلام کرد: «آنها بیشتر شبیه کفشهای گذشته هستند تا کفشهای مدرن، عمدتاً کفشهای مردان بالغ و کودکان.» آنها افزودند: «ما به آرامی آنها را از مناطق صخرهای که در رسوبات فرو رفتهاند یا در سنگها به دام افتادهاند، به عنوان بخشی از پروژه مرمت صخرهای خود، بیرون میآوریم. ما نمیدانیم که واقعاً چه مدت است که آنها در آنجا به دام افتادهاند! مطمئنم داستانهای زیادی وجود دارد.»

این اولین باری نیست که این اتفاق میافتد، به طرز عجیبی. مردم محلی در کامنتی در مورد این پست، به یاد آوردند که در سالهای گذشته کفشهای مشابهی را در این سواحل پیدا کردهاند. با وجود شنا کردن در دریا برای دههها، برخی از کفشها هنوز در وضعیت بسیار خوبی هستند. بر اساس طراحی آنها، تصور میشود که کفشها ممکن است مربوط به قرن نوزدهم باشند، که به خوبی با داستان یک کشتی غرق شده محلی مرتبط است.
آکادمی ساحلی دربیانیهای، گفت:«قویترین نظریه این است که این کفشها از لاشه کشتی غرقشدهای به نام فرولیک هستند که حدود ۱۵۰ سال پیش به صخره تاسکر برخوردکرد و حامل کفش و بار از ایتالیا بود. این کفشها به رودخانه اوگمور آورده شدند و هر از گاهی، به ویژه هنگامی که فرسایش ساحل رودخانه رخ داده است، ظاهر میشوند.»
این جزیره صخرهای که در کانال بریستول، حدود ۳.۲ کیلومتر (۲ مایل) از ساحل اوگمور-بای-سی واقع شده است، در دهههای گذشته چندین کشتی را به کام خود کشیده است. این جزیره پر از بدنهها و قطعات زنگزده قایقها – و همچنین احتمالاً تعداد زیادی چکمه – است.
خوشبختانه، این آخرین دسته چکمههای یافتشده در جنوب ولز بدون پا هستند – اما همین را نمیتوان در مورد یک مورد عجیب در آمریکای شمالی گفت.بین سالهای ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۹، حدود ۲۱ پای انسان – که معمولاً هنوز در کفشهایشان بودند -در سواحل دریای سالیش در ایالات متحده و کانادا به آب افتادهاند.
معلوم شد که این پدیدهی ترسناک نتیجهی تغییری در صنعت کفش و طراحی کفشهای کتانی بود که در سال ۲۰۰۷ رواج یافت. معرفی فومهای سبک و کیسههای هوا باعث شناورتر شدن پاها شد، در حالی که خود کفشها از آنها در برابر لاشخورهای گرسنه محافظت میکردند.
وقتی اجساد وارد دریا میشدند، بیشتر گوشت آنها تجزیه میشد یا توسط لاشخورها خورده میشد، اما پاها در داخل کفشهای شناورشان محافظت میشدند. این امر به آنها اجازه میداد تا از بقیهی بدن جدا شوند، توسط جریانها حمل شوند و در نهایت به ساحل برسند.
گروه گزارش
