جان لورنزوبرنینی هنرمندی ایتالیایی خالق سبک مجسمه سازی باروک هنرمندی ایتالیایی که شاید بزرگترین مجسمهساز قرن هفدهم به شمار آید در چنین روزی در سال ۱۵۹۸میلادی در ناپل ایتالیا متولد شد.او معماری برجسته بود و نیز سبک باروک مجسمهسازی را خلق کرد و آن را تا حدی توسعه داد ؛به گونه ای که سایر هنرمندان در بحث مربوط به آن سبک؛ اهمیت چندانی ندارند.
برنینی عمدتاً در رم بزرگ شد، از سنین جوانی استعداد هنری شگرفی از خود نشان داد و به خاطر مجسمههای مرمرین اولیهاش به شهرت رسید. آثار او که با حرکت پویا و بیان احساسی مشخص میشوند، شامل قطعات قابل توجهی مانند “آپولو و دافنه” و “داوود” هستند که نمونهای از رویکرد نوآورانه او در به تصویر کشیدن روایت و عمق روانشناختی هستند.
برنینی در طول دوران حرفهای خود، به ویژه در دوران پاپیهای اوربان هشتم و الکساندر هفتم، سفارشهای قابل توجهی از کلیسای کاتولیک دریافت کرد. او نقش مهمی در دکوراسیون داخلی کلیسای سنت پیتر داشت و بالداچین بزرگ و کلیسای جامع پتری را طراحی کرد که معماری و مجسمهسازی را با هم ادغام میکنند. فراتر از سفارشهای کلیسایی، تطبیقپذیری برنینی به فوارهها و برنامهریزی شهری، که مشهورترین آنها میدان سن پیترو است که با ستونهای در هم تنیده تشکیل شده است، گسترش یافت.
توانایی او در ترکیب اشکال مختلف هنری و خلق تجربیات فراگیر، میراث او را به عنوان چهرهای محوری در هنر ضد اصلاحات تثبیت کرده است. با وجود نوسان محبوبیت در طول قرنها، آثار برنینی اکنون به دلیل تسلط فنی و طنین احساسیاش مورد ستایش قرار میگیرد و او را به هنرمندی شاخص در دوره باروک تبدیل میکند.
گروه گزارش