“آژنگ نیوز”:ناصر ملک مطیعی سفیر فرهنگی ایران دراروپا؛ در یک سفر بیست روزه بود.ناصر ملک مطیعی در شهریور ماه سال ۱۳۳۵ خورشیدی به اتفاق یک هیئت فرهنگی در ابتدا بنا به دعوت دولت لهستان به آن کشور و سپس دیگر کشورهای اروپایی عزیمت کردند. آنها در این سفر بیست روزه تجربیاتی کسب کرده بودند. ناصر ملک مطیعی پس از بازگشت از سفر خاطرات و مشاهداتش را چنین بیان کرده بود:
سه هفته در لهستان به سر بردیم روزهای اول در ورشو صرف پذیرائی شد بعد اولین برنامه ما بازدید از منزل شوپن موسیقیدان نامی لهستان بود.
تا چند روز موزه ها و آثار تاریخی ورشو را تماشا کردیم آنگاه به شمال لهستان (بندر لیپزیک) رفتیم. در این جا برنامه های تفریحی از قبیل گردش روی آب و غیره داشتیم سپس باترن به کراکوی پایتخت سابق لهستان که در جنوب آن کشور واقع شده عزیمت نمودیم.
ناصر ملک مطیعی نفر دوم از چپ و اعضای دیگر گروه در قصر شون برون؛ شهر وین
بعد (آشویتس) باز داشتگاه مخوف آلمانی ها را ملاحظه کرده و در زاگویانه با دستگاه نقاله تا بلند ترین نقاط کوه هایی که محل اسکی بود رفتیم. پس از چند روز مجدداً به ورشو برگشته و چند روزی مهمان مقامات دولتی بودیم بر حسب تصادف استقلال لهستان هم مصادف با همان روزهایی بود که ما در ورشو اقامت داشتیم و ما توانستیم بولکانین و ژو کف را که برای شرکت در این جشن بلهستان آمده بودند از نزدیک ببینیم.
در همین موقع بود که دعوتنامه هایی از طرف دولت اتریش به دست رئیس هیئت نمایندگی رسید و ما برای عزیمت به وین بطرف آمستردام حرکت کردیم و در حالی که پذیرائی های گرم و محبت آمیز اولیاء وزارت فرهنگ لهستان و مقامات سفارت ایران در ذهن ما خاطره فراموش شدنی باقی گذاشته بود وارد آمستردام شدیم.
در آمستردام ولاهه چند روزی توقف کرده و مخصوصا دیوان داوری لاهه را از نزدیک دیدیم در «وین» پایتخت اتریش چیزهای دیدنی از قبیل باغ وحش را برای بزرگ و بناهای تاریخی تا چند روز ماراسرگرم کرده بود – بعد از شش روز اقامت دروین به پاریس رفتیم لیکن بعلت عجله زیاد بیش از چند روز در پایتخت فرانسه نماندیم مخصوصا که دوری دختر کوچولوی من (شیرین) خیلی عذابم میداد .
آنچه در طول مسافرت به من ثابت شد این بود که هیچ جای دنیا برای ما ایرانی هابهتر از ایران نیست و گردش در اروپا هم که ثروت فراوان میخواهد و مسلما جز ثروتمندان بزرگ فرد دیگری نمی تواند همه عمر در خارج از ایران به گشت و گذار بپردازد ولی بهر حال این سفر برای من سفر خوبی بود و با عظمت تمدن کشورها و ملت های بزرگ و رنجدیده جهان آشنا شدم.
از خاطرات شیرین مسافرت لهستان بد نیست این یکی را برای شما بنویسم که در ورشو یک روز بایک خانم لهستانی مواجه شدم با کمال تعجب دیدم که این خانم مثل خودمن فارسی حرف میزند بعد معلوم شد شوهرش ایرانی و مقیم ایران است و خودش هم از مشتریان فیلمهای فارسی میباشد و چند فیلم از من دیده است.
یافتن یک هم زبان در کشوری که زمان آنها را نمیدانستم چنان نشاطی در من تولید کرد که وصف ناپذیر است در شانزه لیزه پاریس هم ایرانی ها به محض برخورد با من سلام وعلیک را شروع می کردند و بنا به ا صرار آنها اغلب ناهار را به چلو کبابی معروف شانزه لیزه میرفتیم ولی در ابن چلو کبابی به جای شاگرد ریش و پشم دارنایب چلوئی؛ یک خانم زیبا ترو تمیز جلو می آمد.
ملک مطیعی در شانزه لیزه
و با لهجه شیرین میپرسید (کوم بین دوسیخ). این بود خاطرات من که به اختصار به عرض شمارساندم و امیدوارم همه هموطنان برای یک بار هم که شده به کشورهای اروپا بروند و چیزهای تازه و دیدنی را که من دیده ام ببینند انشاء الله.
گروه تاریخ