“آژنگ نیوز”:در این روز در سال ۱۸۹۳، اولین چرخ و فلک جهان در نمایشگاه جهانی کلمبیا در شیکاگو به روی عموم گشوده شد. این چرخ و فلک عظیم فولادی با ارتفاع حدود ۸۰.۵ متر، توسط جورج واشنگتن گیل فریس جونیور طراحی شده بود و می‌توانست ۲۱۶۰ مسافر را همزمان حمل کند. این وسیله‌ی نقلیه‌ی جدید، به یکی از محبوب‌ترین وسایل نقلیه‌ی نمایشگاه تبدیل شد و بین ماه ژوئن و پایان نمایشگاه در نوامبر، بیش از ۱ میلیون مسافر را به خود جذب کرد.

چرخ - پایگاه اطلاع رسانی آژنگ

امروزه صدها چرخ و فلک بر فراز شهرها و زمین‌های نمایشگاهی در سراسر جهان خودنمایی می‌کنند. اما چرخ و فلک‌های امروزی با چرخ و فلک اصلی که در نمایشگاه جهانی ۱۸۹۳ در شیکاگو ساخته شد، بسیار متفاوت هستند. چرخ و فلک طراحی معروف خود را مدیون جورج واشنگتن گیل فریس جونیور، مهندس سازه‌ای است که در گالسبورگ، ایلینوی متولد شد و بعداً به پیتسبورگ، پنسیلوانیا نقل مکان کرد و فولاد مورد نیاز نمایشگاه را بررسی کرد. فریس ایده یک چرخ فلزی عظیم را پس از درخواست برنهام برای ساخت یک سازه نمادین، به دنیل برنهام، معمار ارشد نمایشگاه، ارائه داد. برنهام و همکارانش امیدوار بودند که این چرخ بتواند با برج ایفل که برای نمایشگاه جهانی ۱۸۸۹ در پاریس ساخته شده بود، رقابت کند.

از میان پیشنهادهای متعدد برای جاذبه دیدنی شیکاگو، هیچ چیز به اندازه «چرخ شیکاگو» توجه را جلب نکرد. سازه عمودی عظیم فریس که حول یک محور مرکزی می‌چرخید، شامل ۳۶ گوندولا بود که هر کدام می‌توانستند تا ۶۰ نفر را در خود جای دهند – که در مجموع ظرفیت ۲۱۶۰ نفر را داشت. این اولین چرخ و فلک تفریحی نبود، اما استفاده از یک چارچوب فولادی کوچک‌تر، برنهام را در مورد امکان کارکرد چنین سازه‌ای دچار تردید کرده بود. فریس پس از صرف بخش زیادی از پول خود برای مطالعات ایمنی، سرانجام برنهام را متقاعد کرد که این سازه امکان‌پذیر است. در سال ۱۸۹۳، فریس این جاذبه را تکمیل کرد و چرخ و فلک متولد شد.

چرخ و فلک اصلی که تا ارتفاع ۲۶۴ فوت اوج می‌گرفت، به بازدیدکنندگان نمایشگاه، سواری ۱۰ تا ۲۰ دقیقه‌ای را ارائه می‌داد که تا آن زمان تجربه نکرده بودند. برای بسیاری، چرخ و فلک آنها را به بالاترین ارتفاعی که تا به حال تجربه کرده بودند، می‌برد – و مناظر ناامیدکننده نبودند. مسافران در حالی که در هوا سفر می‌کردند، می‌توانستند دریاچه میشیگان را ببینند و مناظر جدیدی از خود شهر را ببینند. در مجموع، بیش از ۱.۴ میلیون نفر هزینه ۵۰ سنتی را برای سوار شدن بر این چرخ و فلک پرداخت کردند.

با وجود محبوبیت این جاذبه، چرخ و فلک پس از نمایشگاه با یک رشته مشکلات مالی مواجه شد. قطعات آن جدا و به خیابان کلارک شمالی منتقل شد، جایی که از سال ۱۸۹۵ تا ۱۹۰۳ در آنجا فعالیت داشت. سپس این چرخ و فلک در سنت لوئیس، میسوری، برای نمایشگاه جهانی ۱۹۰۴ فروخته و بازسازی شد. سرانجام، در ماه مه ۱۹۰۶، یک شرکت تخریب از ۲۰۰ پوند دینامیت برای تخریب چرخ استفاده کرد. بقایای آن به عنوان قراضه فروخته شد.

گروه تاریخ

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *