“آژنگ نیوز”:اعتقاد بر این است که مجسمه داوود اثر میکلآنژ در این روز در سال ۱۵۰۴میلادی درکلیسای جامع فلورانس نصب شده است؛ این مجسمه که در سال ۱۵۰۱ سفارش داده شد، به عنوان نمونه بارز آرمان رنسانس از انسانیت کامل در نظر گرفته میشود.
این اثر توسط کارگران کلیسای جامع فلورانس به میکلآنژ با دستمزد ۴۰۰ دوکات واگذار شد.در ابتداکمیسیونی متشکل از هنرمندان برجسته آن زمان (از جمله لئوناردو داوینچی، ساندرو بوتیچلی، فیلیپینو لیپی، پروجینو) تصمیم گرفت که این مجسمه باید در ورودی کاخ وکیو، به عنوان نمادی از قدرت و استقلال فلورانسیها، قرار گیرد. سپس این مجسمه در میان تحسین همه مردم در شهر رونمایی شد.
در ابتدا برخی از قسمتهای مجسمه داوود طلاکاری شده بودند: یک تاج گل روی سر، تنه (یا “برونکون”) پشت پای راست و فلاخن. این مجسمه، با پایه حکاکی شده آن، ۵۱۷ سانتیمتر ارتفاع و ۵۵۶۰ کیلوگرم وزن دارد. در سالهای ۲۰۰۳-۲۰۰۴، سنگ مرمر به دقت تمیز شد و برای نظارت دقیق، مرتباً گردگیری میشود.
میکل آنژ بوناروتی (۱۴۷۵ – ۱۵۶۴) در اوایل بیست سالگی خود بود که به او مأموریت داده شد مجسمهای از قهرمان کتاب مقدس، داوود، بسازد. به او یک بلوک عظیم مرمر پیشنهاد شد که قبلاً توسط دو هنرمند دیگر، آگوستینو دی دوچو (در سال ۱۴۶۴) و آنتونیو روسلینو (در سال ۱۴۷۵) ساخته شده بود.
هر دو هنرمند پس از مشاهده نقصهایی در رگههای مرمر، کار خود را رها کرده بودند، اما با وجود این نقصها، میکل آنژ چالش عظیم تراشیدن این پیکره را پذیرفت. در ابتدا قرار بود داوود برای فضای سقف اپرا دل دومو، کلیسای جامع فلورانس، ایتالیا، ساخته شود، اما با دیدن قطعه نهایی، کمیته شورا تصمیم گرفت آن را در خارج از کاخ وکیو، تالار شهر، در میدان سینیوریا به نمایش بگذارد.
نصب این پیکره در این میدان عمومی نیاز به تلاش زیادی داشت و شامل آویزان کردن پیکره بر روی یک داربست چوبی بود. سپس روی مجموعهای از ریلها از دومو به میدان کشیده شد، جایی که روی یک پایه مرمری نصب شد و توسط میکلآنژ تکمیل گردید. جزئیات طلاکاری شده اصلی روی تاج گل برگ، تنه درخت و قلاب سنگ اکنون متأسفانه از بین رفتهاند.
در واقع مجسمه داوود اثر میکلآنژ یکی از مشهورترین اشیاء تاریخ هنر است و قالب داوود موزه ویکتوریا و آلبرت از زمان ورودش به موزه در سال ۱۸۵۷ مورد علاقه بازدیدکنندگان بوده است. این قالب که توسط ملکه ویکتوریا اهدا شده است، تاریخچه جذابی دارد و همچنان الهامبخش هنرمندان، طراحان و فیلمسازان امروزی است.
گروه گزارش