“آژنگ نیوز”:هما میرافشار، روزنامهنگار، شاعر و ترانهسرای تصنیفهای عاشقانه موسیقی دستگاهی و آثار به یادماندنی پاپ، در ۸۹ سالگی در روز ۱۳ خرداد سال ۱۴۰۵ خورشیدی پس از سالها مبارزه با بیماری آلزایمر، در لسانجلس درگذشت.
او در سه مجموعه شعری بیش از هزار سروده دارد که افزون بر ۲۵۰ شعرش در زمره ماندگارترین ترانههای ایرانی است و بیدلیل نیست که در جامعه موسیقی به «زن هزار ترانه» و یا «ملکه ترانهسرایی ایران» معروف شد. از همین روست که ایرج جنتی عطایی، ترانهسرای برجسته معاصر، هما میرافشار را پیشکسوت خود میداند که «پیش از ترانه نو و در کنار آن شهره بود.»
هما پیشگام سرودن اشعاری بود که از زبان یک زن بیان میشد، چرا که تصنیفسرایان آن دوران به جنسیت ترانهها کمتر میپرداختند. او سالها پیش در برنامه «یک حرف و دو حرف» رادیو بیبیسی به محمود خوشنام، پژوهشگر موسیقی، در این باره گفت: «منیر طاها، سیمین بهبهانی یا لعبت والا که کار میکردند، من ندیدم که ترانههایشان بوی زنانه بدهد مگر این که از زبان مرد بیرون آمده باشد. اگر خواننده آنها مرد بوده به ناچار باید چیزی را مینوشتند که یک مرد به یک زن بگوید.»
«یادم میآید که یکی از من پرسید که شما این حالت را چگونه مینویسید و من در پاسخ گفتم اگر بخواهم از زبان مرد شعر بگویم، مشتاق شنیدن همانهایی هستم که دوست دارم از او بشنوم. آن حرفها را میگذاردم در کلام و اکبر گلپا میخواند، یا میدادم به محمودی خوانساری میخواند اما گاه طوری مینوشتم که مرد یا زن هر کدام بخوانند فرقی نکند.»
هما میرافشار طی چند دهه فعالیت، آثار ماندگاری برای خوانندگان سرشناس خلق کرد. از مشهورترین ترانههای او میتوان به «همزبونم باش» با صدای حمیرا، «دل کوچولو» با صدای مهستی، «افسانه هستی» با صدای هایده، «دل من» با صدای داریوش، «شما» با صدای ابی، «لعبت» با صدای شاهرخ و «دوستت دارم» با صدای داوود بهبودی اشاره کرد.
او همچنین سراینده آثاری چون «گلپونههای وحشی دشت امیدم» با صدای ایرج بسطامی و اکبر گلپا بود؛ ترانههایی که در حافظه چند نسل از مخاطبان موسیقی فارسی ماندهاند.
گروه خبر