“آژنگ نیوز”:قهوه خانه در دوران قاجاریه و با شکل گیری شهر به صورت مدرن مشتری های متعددی داشت. البته در این زمان؛رفتن به چای خانه و یا قهوه خانه کار مناسبی نبود فقط کسبه درجه دو و سه و فراش های دولت برای رفع خستگی به قهوه خانه و یا چای خانه می رفتند. تا اینکه مشروطه پیش آمد و مردم طهران که طبعاً در هر کاری پیشقدم بر سایر مردم ایران هستند قهوه خانه رفتن را مد کردند برای اینکه موضوع را سر و صورتی بدهند اسم قهوه خانه را تبدیل به کافه کردند کافه های مهم آنروز طهران عبارت بود از:
۱-کافه عرش – این کافه را از آن روکافه عرش می گفتند که در طبقه دوم یک آپارتمان ساده در خیابان چراغ برق (اکباتان امروزی) قرار داشت آپارتمان و عمارت دو طبقه در طهران از مظاهر مهم فرنگی مآبی بشمار می آمد.
مشتریهای متجدد آن روز از پله های این عمارت بالا میرفتند و توی ایوان روی صندلی می نشستند جلوشان میز بود و بالاسرشان چراغ برقی روشن میشد و روی میز چای و لیموناد و ترشی یعنی قند داغ و آب لیموصرف می کردند واگون های اسبی از زیر پای آنها میگذشت و این جهت خود را در عرش و سایرین را در فرش می دیدند
۲- کافه دالان بهشت – دالان بهشت نام دوم خیابان باب همایون فعلی است که در اطراف پیاده روهای آن نیمکت میچیدند و هر چند قدم چند قدم یک حوض کاشی کاری بود .این حوض ها فواره داشت و منبع آب را روی پشت بام قهوه خانه میگذاشتند و آب فواره چند متر بالا میپرید. از اختراعات آن روز یکی هم این بود که تخم مرغ را با سنجاق سوراخ می کردند محتویات آن را بیرون میکشیدند و تخم مرغ توخالی را بالای فواره میگذاشتندو تا آب جستن میکرد تخم مرغ توخالی هم روی فواره معلق میزد.
۳ـ کافه و یا کلوب لاله زار که در محل مغازه زنبور عدل و سر چهار راه لاله زار بود و باغ و گردشگاه وسیعی هم داشت اینجا از کافه ها و کلوب های درجه اول طهران بشمار میآمد و میرزا محمدعلیخان فرزین مؤسس و مدیر آن بود و بهمین جهت آن مرحوم تا مدتی بنام میرزا محمدعلیخان کلوب خوانده میشد.
گروه تاریخ