“آژنگ نیوز”:الکساندر سولژنیتسین، برنده جایزه نوبل ادبیات ۱۹۷۰، که از ۱۳ فوریه ۱۹۷۴ به دلیل نوشتن کتاب «مجمعالجزایر گولاگ» از اتحاد جماهیر شوروی تبعید شده بود، در چنین روزی در سال ۱۹۹۴ میلادی به میهن خود روسیه بازگشت.
اخراج الکساندر سولژنیتسین از اتحاد جماهیر شوروی، لحظهای مهم در تاریخ ادبیات و مخالفتهای سیاسی را رقم زد. سولژنیتسین، نویسنده مشهور و برنده جایزه نوبل، به خاطر انتقادات عمیقش از رژیم شوروی از طریق آثاری مانند “یک روز از زندگی ایوان دنیسوویچ” و “مجمعالجزایر گولاگ” مورد تجلیل قرار گرفته است. حبس و تبعید بعدی او ریشه در مخالفت صریح او با سیاستهای سرکوبگرانه استالین و دولت شوروی داشت.
همیشه آرزوی الکساندر سولژنیتسین نویسنده شدن بود. او در ۱۰ سالگی کتاب جنگ و صلح را به طور کامل خواند. اما در جوانی نتوانست آثارش را منتشر کند و در نهایت در دانشگاه به تحصیل ریاضیات پرداخت. سپس در سال ۱۹۴۱ به ارتش سرخ فراخوانده شد. اگر استالین نبود، آرزویش ممکن بود برآورده نشود.
سولژنیتسین، کمونیستی متعصب، در جنگ جهانی دوم با افتخار خدمت کرد، اما در سال ۱۹۴۵، در بحبوحه پیشروی ارتش سرخ به برلین، به دلیل نوشتن نامهای شخصی که حاوی مطالبی انتقادی از استالین بود، دستگیر و به هشت سال کار اجباری در اردوگاه کار اجباری محکوم شد.
سولژنیتسین پس از دستگیری به دلیل تبلیغات ضد شوروی در طول جنگ جهانی دوم، هشت سال را در اردوگاههای کار اجباری گذراند. پس از آزادی، با سرکوب مداوم روبرو شد و اوج آن دستگیری او توسط کا گ ب در سال ۱۹۷۴ بود، جایی که به خیانت متهم و از شهروندی خود محروم شد. سپس او به آلمان غربی تبعید شد، جایی که صدای او علیه رژیم شدت گرفت.
با وجود تبعید، سولژنیتسین همچنان به خاطر مشارکتهای ادبی خود، با برجسته کردن کاستیهای اخلاقی و معنوی تمامیتخواهی، تحسین بینالمللی را به دست آورد. بازگشت او به روسیه در سال ۱۹۹۴ پس از دههها دفاع از حقیقت و عدالت صورت گرفت و به او اجازه داد تا شاهد تغییرات در میهن خود و فروپاشی نهایی رژیم شوروی باشد. زندگی و آثار سولژنیتسین همچنان نمادی از مبارزه برای آزادی بیان در برابر ظلم و ستم استبدادی است.
گروه گزارش