“آژنگ نیوز”:عیسی امیدوار، جهانگرد، مستندساز و پژوهشگر پیشکسوت ایرانی که همراه برادرش از چهرههای ماندگار تاریخ جهانگردی معاصر ایران به شمار میرفت، امروز شنبه ۱۹ اردیبهشت ماه در ۹۷ سالگی درگذشت.او بهدلیل بیماری و کهولت سن چند روزی در بیمارستان بستری بود.
عیسی امیدوار، متولد دوم دی ۱۳۰۸، به همراه برادرش عبدالله بیش از ۷۰ سال پیش زمانی که هنوز سفر به دوردستها ماجراجویی غیرممکنی بهنظر میرسید، با دو موتورسیکلت راهی سفرهای تحقیقاتی ماجراجویانه شدند که بعدها نام «برادران امیدوار» را در جهان ماندگار کرد، برادرانی که گرچه میراثشان در ایران است، اما در خارج از مرزهای جغرافیایی کشور ما، شهرت بیشتری دارند، بهطوری که برخی گردشگران فقط برای دیدن «موزهی برادران امیدوار» در سعدآباد و دیدار با برادر بزرگتر (عیسی) به ایران سفر میکردند.
برادران امیدوار در قطب جنوب
برادران امیدوار در طول سفر ۱۰ سالهی خود بارها با خطر مرگ مواجه شدند. مواجهه با شکارچیان کلهی انسان، تنها یکی از خطرهای مرگآفرینی بود که این دو برادر پشت سر گذاشتند. یکبار هم در جریان سفر به قارهی آفریقا، در بیابانهای سوزان عربستان سعودی گم شدند. در آن زمان بهدستور پادشاه آل سعود که پیشتر با برادران امیدوار دیدار کرده و در جریان سفر آنها بود، کل عربستان بسیج شد تا بهدنبال این دو برادر جهانگرد بگردند که خوشبختانه آنها توسط اعراب بدوی نجات پیدا کردند و با شتر به یکی از واحههای اطراف منتقل شدند.
یکبار هم در سیلی در پاکستان گرفتار شدند و نزدیک بود غرق شوند. علاوه بر این، چندبار توسط مقامات انتظامی و امنیتی کشورهای مختلف بازداشت شدند، کتک خوردند و حتی مدتها در زندان بودند. اولین اتهامی هم که به آنها زده میشد «جاسوسی» بود، چون تجهیزات فیلمبرداری و عکاسی آنها در نیم قرن پیش، گمان جاسوسی را تقویت میکرد. آنها حتی بهصورت پنهانی به منطقهی ممنوعهی تبت سفر کردند که در میانهی راه شناسایی شدند و از ادامهی راه بازماندند.
عیسی امیدوار همهی این خطرپذیریها را در راه رسیدن به مقصود میداند و معتقد است: اگر ریسک نکنی، به عشق واقعی خودت دست پیدا نمیکنی. گاهی در زندگی باید ریسک کرد، ریسک کردن ریشههای حیات و پایداری انسان را تقویت میکند. اگر آدم بخواهد همیشه بترسد به هیچچیز دست پیدا نمیکند.
او دربارهی سفرشان هم توضیح میدهد: هیچکس برای این سفر به ما پیشنهادی نکرد، هیچکس هم به ما پول نداد که این کار را انجام دهیم، اصلا کسی خبر نداشت؛ اما بعد از آنکه کارمان را شروع کردیم با مسوولان کشوری آن زمان هم ملاقات کردیم. هیچکسی در ایران از ما حمایت نکرد. ما هم بهدنبال این کار نرفتیم، چون اگر قرار بود پشت سرمان را برای کمک نگاه کنیم، به هیچجا راه پیدا نمیکردیم.
موزه برادران امیدوار در مجموعه کاخ سعدآباد همچنان یادآور این سفرها و تلاشهای پژوهشی است. قرار بود در روز جهانی موزه، ۲۸ اردیبهشت ۱۴۰۵، از عیسی امیدوار نیز تجلیل شود، اما او پیش از این مراسم درگذشت.
عبدالله امیدوار، برادر کوچکتر او نیز در ۲۳ تیر ۱۴۰۱ در ۹۰ سالگی در شیلی درگذشته بود.