“آژنگ نیوز”:طرح تقسیم اراضی امیرآباد تهران از سوی دکتر اقبال رییس وقت دانشگاه تهران در ۲۰ اسفند ماه سال ۱۳۳۳ خورشیدی ارایه شد.به پیشنهاد دکتر اقبال و برخی از سناتورهای مجلس سنای دوره محمد رضا پهلوی و تقریبا شش ماه بعد از کودتای ۲۸ مرداد قرار شد به عنوان اراضی خالصه به دانشگاه تهران واگذار و میان وابستگان به دانشگاه اعم از استادان یا کارکنان اداری و مستخدمین تقسیم گردد. برای انجام این کار یک کمیسیون خاص نیز در نظر گرفته شد.
کمیسیون تقسیم در نظر گرفته بود اراضی را به میزان حقوق و رتبه هریک از وابستگان دانشگاه میان آنها تقسیم کند..اعم از اینکه منزل شخصی داشته باشند و یا نداشته باشند.ویا در نقطه دیگری از اراضی دولتی به آنان واگذار شده و یا نشده باشد.مثلا کسی که در رتبه ده استادی دارد یک هزارو پانصد متر و به کارمندی که حقوقش بیش از دویست تومان نیست فقط دویست متر زمین داده شود.
اقبال طراح فروش زمینهای امیر آباد
اعضای کادر علمی و اداری و همچنین مستخدمین جزء دانشگاه معتقد بودند که فلسفه اصلی تقسیم اراضی دولتی میان کارمندان این بود که کمکی به کارمندان رتبه پایین و مستخدمین جزء شده باشد و این طبقه اکثریت افرادش فاقد منزل شخصی بودند؛دارای خانه شخصی شوند.از این رو آنان تقاضا داشتند تغییری در تصمیم کمیسیون داده شود.
اما اعضای کمسیسیون در تایید نظر خود استدلال میکردند که اولا خواسته ایم تحبیبی از استادان و کادر علمی شده باشد .ثانیا چون این اراضی خیلی وسیع است اگر از تقسیم آن به قطعات بزرگ صرفنظر شود زاید بر احتیاج کارمندان خواهد بود.
البته منتقدین در پاسخ به این نظر کمیسیون هم اظهار می داشتند که چه بهتر از این که به کارمندان پایین رتبه و جزءهم زمین بیشتری برسد و اراضی بطور یکسان میان همه و مخصوصا آنها که فاقد منزل شخصی هستند؛ تقسیم گردد . از این گذشته ممکن است قسمتی از مازاد اراضی را دانشگاه به قیمت عادلانه آزاد بفروشد و از پول فروش آن اراضی برای کمک به ساختمان منزل مستخدمین جزء و کارمندان کم بضاعت استفاده شود.
گروه تاریخ