“آژنگ نیوز”:بزرگترین و دشوار ترین کاربلدیه تهران در دوره قاجار،مسئله تقسیم آب بود زیرا شهر تهران تا آغاز عصر جدید از حیث آب در عسرت بود و آب کرج که در دهه بیست خورشیدی دیده میشد،یا دست کم قسمت های شمالی تهران را سیراب میساخت در گذشته نبود و هیچکس هم خیال نمیکرد بتوان از رود کرج برای شهر بهره گرفت.
زیرا این کار در زمان محمد شاه قاجار یکبار بتجربه رسیده بود در آنزمان نهری ازرود کرج با هزینه هنگفت به تهران کشیدند و هنگام افتتاح آنکه با آغاز سلطنت ناصر الدین شاه تصادف نمود شخص شهریار و تمامی دربار در دروازه قزوین حضور یافته جریان آب کرج را بپایتخت باجشن بزرگی بر گذار کردند .
اما چیزی نگذشت که مالکین و رعایای دهات زیر دست رودخانه بعنوان کم آبی طغیان نموده گفتند آب کرج سهم ما میباشد و به تهران نمیدهیم.
برخی از روحانیون هم چون در غصب بودن آب شبهه پیداشد استعمال آنرامنع نمودند بنا بر این روستائیان گستاخ تر گشته نهر تهران را پر کردند و مردم پایتخت هم بملاحظه غصب بودن دیگر به نبال آن نرفتند.خلاصه، آب تهران میبایست منحصرا از یکعده قنات برسدوا انصافا بلدیه در تقسیم آب و راضی ساختن مردم معجزه میکرد.
زیرا موسم تابستان که میشددر محله های جنوبی شهر برای بردن آب مردم جان بازی میکردند و فریاد العطش از همه جا بلند میگشت با این وصف اداره آب که اصراری داشتند آن را بلفظ عربی اداره ( میاه ) بنامند با داشتن معدودی کارمند درستکار و با چند میراب مسلمان و با ایمان تمامی خانه های شهر را در جنوب و شمال سیراب میساخت و یکنفر از دموکراتهای قدیم رئیس آن اداره بود و تهرانی ها را از فشار کم آبی میرهانید.
در دهه بیست و سی خورشیدی کارشناسان میگفتند: با فراوانی آب کرج و با وجود کارمندان بسیار چون میرابها نامسلمان و بی ایمان شده اند ؛غالبا شکایات مردم را ناشنیده انگاشته آب شهر را بزراعت ها و باغات می فروشند و در نهایت بیباکی اعتراضات مردم و استیضاحات ما فوق های خود را نیز با خیراخیرا ؛و چشم اطاعت می شود برگذار مینمایند.
گروه تاریخ