“آژنگ نیوز”:قدیمیترین و بزرگترین معبد مایا برای به تصویر کشیدن کیهان ساخته شده است.یک مجموعه وسیع و باستانی مایا که توسط تجهیزات سنجش از راه دور از هواپیما کشف شد، برای هزاران سال در میان جنگلها و مزارع پنهان بود تا اینکه در سال ۲۰۲۰ به طور عمومی منتشر شد. پنج سال بعد، باستانشناسان در حال افشای اسرار بیشتری از این سازه عظیم هستند.
این فلات مصنوعی ساخته شده از خاک، با گذرگاهها، کانالها و راهروهای متصل، ۳۰۵۰ سال پیش در جنوب شرقی مکزیک ساخته شد و حدود ۳۰۰ سال مورد استفاده قرار گرفت. این فلات که آگوادا فنیکس نام دارد، قدیمیترین و بزرگترین مکان معماری در منطقهای است که تمدن باستانی مایا در آن ساکن بوده است – بزرگتر از شهرهای متاخر آمریکای میانه مانند تیکال و تئوتیهواکان، اگرچه فاقد اهرام سنگی متمایز آنها هستند.
طبق تحقیقات جدیدی که روز چهارشنبه در مجله Science Advances منتشر شد، طراحی این مکان نمایانگر چگونگی تصور این جامعه از جهان بود. این مکان دارای صلیبهایی با اندازههای رو به افزایش و یک گودال صلیبی شکل حاوی مصنوعات آیینی گرانبها در مرکز آن است.
تاکشی اینوماتا، استاد انسانشناسی دانشگاه آریزونا و نویسنده اصلی این مطالعه، گفت: «این مانند مدلی از کیهان یا جهان است. آنها فکر میکردند که اساساً جهان بر اساس این الگوی صلیبی شکل نظم یافته است و سپس این به نظم زمان گره خورده است.» این مکان باستانشناسی در آغاز تمدن مایا ساخته شده است که بین سالهای ۴۰۰ تا ۹۰۰ میلادی، عمدتاً در مکزیک و گواتمالا امروزی، به اوج خود رسید. این زمان، زمان توسعه بود و در آن معابد، جادهها، اهرام سنگی و سایر بناهای تاریخی ساخته شد و سیستمهای پیچیدهای از نگارش، ریاضیات و نجوم توسعه یافت.
اینوماتا گفت: «قبل از این مکان، هیچ ساخت و ساز قابل توجهی وجود ندارد. واقعاً هیچ چیز باستانشناسی وجود ندارد؛ آنها حتی از سرامیک استفاده نمیکردند.» این تیم چندین مکان کلیدی در این مکان را کاوش کرد، هستههای خاک را مطالعه کرد و یک بررسی اضافی با LiDAR یا تشخیص و ردیابی نور از منطقه انجام داد.
تکنیک سنجش از دور که میتواند مدلهای دقیقی از هر زمینی تولید کند، در سالهای اخیر انقلابی در باستانشناسی ایجاد کرده و سازههای باستانی پوشیده از پوشش گیاهی و درختان، به ویژه در آمریکای مرکزی را آشکار کرده است. ورونیکا وازکز لوپز، مدرس باستانشناسی آمریکای میانه در دانشگاه کالج لندن و یکی از نویسندگان این مطالعه، گفت: این مکان بلافاصله روی زمین قابل مشاهده نیست، اگرچه سکوی اصلی زمانی تقریباً ۱۵ متر (۵۰ فوت) ارتفاع داشته است. او افزود که سازندگان از سنگ استفاده نکردهاند و به راحتی میتوان ساخته آنها را با یک تپه طبیعی اشتباه گرفت. او گفت: “بیشتر این سکو امروزه برای فعالیتهای کشاورزی استفاده میشود. بسیار ظریف است و شما آن را از روی زمین نمیبینید. به همین دلیل است که فقط با لیدار شناسایی میشد.
تقویم باستانی؛ مرکز این مکان یک سکو یا میدان مستطیلی بزرگ و مرتفع است که گنجایش بیش از ۱۰۰۰ نفر را دارد. این بنا در تقاطع دو گذرگاه طولانی – یکی از شمال به جنوب و دیگری از شرق به غرب – واقع شده است که ممکن است به عنوان مسیرهای راهپیمایی استفاده میشده است. در وسط میدان مرتفع، باستانشناسان گودالی به شکل صلیب کشف کردند که از سکوی بالایی به آن دسترسی پلهای وجود داشت. در داخل آن گودال کوچکتری قرار داشت که حاوی مجموعهای از مصنوعات یشم بود که به شکل صلیب چیده شده بودند.
اینوماتا گفت: «در آنجا رنگدانههایی را یافتیم که به جهات خاصی گره خورده بودند، آبی به شمال، سبز به شرق، زرد به جنوب. غرب، نمیدانیم، اما یک پوسته قرمز وجود دارد، بنابراین ممکن است قرمز باشد.» محور شرقی-غربی این بنای یادبود با جهت طلوع خورشید در ۱۷ اکتبر و ۲۴ فوریه همسو بود، که اینوماتا را به این فکر انداخت که این بنای یادبود ممکن است به عنوان یک مکان آیینی در روزهای مهم سال تقویم مایا عمل میکرده است. او گفت: «فاصله زمانی ۱۳۰ روز است. این نصف ۲۶۰ روز است و این تقویم آیینی اصلی مردم آمریکای میانه است.» «این دستورالعملها و این نوع نظم برای آنها مهم بود و آنها کار زیادی برای نمایش آن روی زمین انجام دادند.»
اینوماتا و همکارانش همچنین معتقدند که این مکان توسط شرکتکنندگان داوطلبانه ساخته شده است، نه کار اجباری که برای ساخت بسیاری از شگفتیهای باستانی مانند اهرام مصر و شهرهای بعدی مایا استفاده شده است. کاوشهای آنها هیچ نشانهای از سلسله مراتب اجتماعی، مانند مجسمههای افراد خاص، نشان نداد. او گفت: «اگر پادشاه یا حاکمی دارید، اغلب در آمریکای میانه که در مجسمهسازی یا نقاشی نشان داده میشود، معمولاً ساختمانها یا کاخهای بزرگی پیدا میکنید که آن افراد قدرتمند در آنجا زندگی میکردند. و ما چنین چیزی را در آگوادا فنیکس نداریم.» اینوماتا گفت خانههایی که در این مکان کشف کردهاند نشان میدهد که این مکان به طور دائم توسط تعداد زیادی از مردم اشغال نشده بوده و شاید به عنوان مکانی برای تجمع و عبادت در فصل خشک استفاده میشده است. محققان تخمین زدند که برای ساخت این مکان به بیش از ۱۰۰۰ نفر نیاز بوده است که هر سال چند ماه را به مدت چند سال صرف این کار میکردند. کانالها و برکه که در مجموع ۱۹۳۰۰۰ متر مکعب حجم داشتند و به نظر میرسد هیچ کاربرد عملی نداشتند،
این مطالعه گزارش میدهد که ۲۵۵۰۰۰ روز کار توسط یک فرد انجام شده است. فلات اصلی که حجمی معادل ۳.۶ میلیون متر مکعب دارد، به ۱۰.۸ میلیون روز کار نیاز داشته است. اینوماتا افزود که به نظر نمیرسد کانالها تکمیل شده باشند. او گفت: “ما این تصور را داریم که برای انجام یک کار بزرگ، باید سازماندهی سلسله مراتبی داشته باشید و این روشی است که در گذشته اتفاق میافتاد. اما اکنون تصویری از گذشته به دست میآوریم که متفاوت است.” او افزود: “مردم همچنین با سازماندهی خود، گرد هم آمدن و همکاری با یکدیگر کارهای بزرگی انجام میدادند.” به گفته استفن هوستون، استاد انسانشناسی در دانشگاه براون در رود آیلند، این تحقیق هیجانانگیز و مورد توجه باستانشناسان در همه جا بود.
گروه گزارش